تبيين اشتراكات فرهنگي در زاگرس مياني (لرستان، ايلام و كرمانشاه)

اين مقاله به تبيين اشتراكات فرهنگي در زاگرس مياني با تاكيد بر سه استان لرستان، كرمانشاه و ايلام مي‌پردازد. روش پژوهش كيفي و فنون گردآوري داده بررسي اسناد و مشاهده است. يافته‌ها نشان مي‌دهند كه در شرايط كنوني سه عامل سبب پايين آمدن روابط اجتماعي در سه استان است. نخست، سه شبكۀ سكونت‌گاه پيشكوه، پشتكوه و كرمانشاهان كه روابط درون شبكه‌اي زياد و برون شبكه‌اي اندكي دارند.  دوم، ناهمواري‌هاي تمايزآفرين و سوم، زيرساخت‌هاي ارتباطي فراوان در مناطق مجاور. با وجود ارتباطات اندكِ اين سه شبكه، اشتراكات فرهنگي زيادي ميان آنان وجود دارد كه گستردگيِ نظام خانواده و خويشاوندي، سياست ايلي، مناسك سوگ و سور، رقص و غذا از جمله بارزترين آن‌ها هستند. دلايل اصلي اين اشتراكات در شيوۀ توليد كوچروي است كه از طريق شبكۀ ارتباطي ايل‌راه‌ها در زاگرس مياني اشاعه پيدا مي‌كرد. كوچروي سبب شكل‌گيري منش سخاوتمندي، سلحشوري، گسترش نظام خانواده و خويشاوندي، گروه‌گرايي، همياري و همكاري و تسلط امر سياسي است. اين ويژگي‌ها از طريق ايل‌راه‌هاي شمالي-جنوبي و شرقي-غربي كه از ارتفاعات الوند، گرين، سفيدكوه، كبيركوه تا  دشت‌هاي شمال خوزستان، ايلام و غرب كرمانشاه اشاعه پيدا مي‌كرد كه به مثابۀ شبكۀ مويرگي در جاي جاي اين سرزمين ارتباطات اجتماعي را ممكن مي‌ساختند.