اثر محلول‌پاشي براسينواستروئيد بر بهبود عملكرد، اجزاي عملكرد و برخي خصوصيات بيوشيميايي گندم (رقم سيروان) تحت تنش خشكي

در اين پژوهش تأثير محلول پاشي براسينواستروئيد (صفر، 0.077 و 0.384 ميلي گرم در ليتر) روي عملكرد دانه و برخي از خصوصيات فيزيولوژيكي گندم (رقم سيروان) تحت شرايط تنش خشكي (100 درصد (بدون تنش) و 50 درصد ظرفيت زراعي)، به صورت فاكتوريل براساس طرح كاملاً تصادفي با چهار تكرار، در سال 1395 در گلخانه تحقيقاتي دانشكده كشاورزي دانشگاه شهيد باهنر كرمان بررسي گرديد. نتايج نشان داد كه تنش خشكي موجب كاهش معني دار زيست توده، عملكرد و اجزاي عملكرد گندم شد و مقدار كاهش اين صفات نسبت به تيمار شاهد به ترتيب 31.7، 29.6 و 20.3 درصد بودند. در مقابل، محلول پاشي براسينواستروئيد به ترتيب موجب افزايش معني دار حدود 22.7، 22.4 و 12.5 درصد در زيست توده، عملكرد و اجزاي عملكرد در مقايسه با گياهاني كه با آب مقطر تيمار شده بودند تحت شرايط تنش خشكي گرديد. تنش خشكي اثر معني داري در افزايش فعاليت آنزيم هاي آنتي اكسيداني (پراكسيداز، آسكوربات پراكسيداز، كاتالاز و سوپراكسيد ديسموتاز) و غلظت مالون دي‌آلدهيد، پراكسيد هيدروژن و همچنين تجمع كربوهيدرات و پرولين در برگ گندم داشت. محلول پاشي براسينواستروئيد در هر دو شرايط تنش و غير تنش، فعاليت آنزيم هاي آنتي اكسيداني و تجمع اسموليت ها (پروتئين، كربوهيدرات و پرولين) را افزايش و در مقابل مقدار پراكسيد هيدروژن و مالون دي‌آلدهيد را كاهش داد و اين اثر در شرايط تنش خشكي بيشتر بود. به نظر مي رسد تأثير كاربرد براسينواستروئيد در تعديل تنش خشكي و بهبود عملكرد گندم، مي تواند در ارتباط با بهبود تنظيم اسمزي (از طريق تجمع اسموليت ها) و نيز افزايش فعاليت سيستم دفاعي آنتي اكسيداني گندم بوده باشد.