مطالعه نقش گاما آمينوبوتريك اسيد دروني در تغييرات فيزيولوژيك و بيوشيميايي توت‌فرنگي (Fragaria × ananassa Duch) تحت تنش گرمايي

هدف از اين تحقيق بررسي نقش گاما آمينوبوتريك اسيد به عنوان يك تركيب مؤثر در القاي تحمل به تنش در گياهان توت فرنگي، ارقام كاماروسا (حساس به تنش دمايي) و كردستان (متحمل به تنش دمايي) بود. بدين منظور گياهان توت فرنگي در تاريخ 1400/08/24 به گلخانه پژوهشي دانشگاه صنعتي اصفهان منتقل و در مرحله 6 5 برگ كاملاً گسترش يافته به اتاقك هاي رشد با دماي 25، 30، 35 و 40 درجه سانتي گراد، رطوبت نسبي 70% و 1200 لوكس نوري منتقل شدند. گياهان پس از 10 ساعت اعمال تنش دمايي مورد نظر از اتاقك رشد خارج و برخي صفات فيزيولوژيكي، بيوشيميايي و مولكولي اندازه گيري شد. به منظور بررسي بيان ژن سوكسنيك سمي آلدهيد دهيدروژناز، نمونه گيري در زمان هاي صفر، 2، 5 و 10 ساعت پس از شروع تنش دمايي 40 درجه سانتي گراد انجام شد. اين تحقيق به صورت آزمايش تجزيه مركب كاملاً تصادفي اجرا شد. نتايج حاصل از آزمايش نشان داد اعمال تنش حرارتي 40 درجه سانتي گراد در رقم كاماروسا به طور معني داري باعث كاهش 20.43 درصدي محتواي گاما آمينوبوتريك اسيد، 12.19 درصدي ميزان كربوهيدرات محلول و نيز افزايش 43.81 درصدي نشت يوني،20.66 درصدي پرولين و 200 درصدي شاخص خسارت ظاهري در مقايسه با شاهد شد. به طور معكوس اعمال تنش حرارتي 40 درجه سانتي گراد در رقم كردستان باعث افزايش 18.78 درصدي گاما آمينوبوتريك اسيد نسبت به تيمار شاهد شد. شاخص خسارت ظاهري نيز در دماي 40 درجه سانتي گراد نسبت به شاهد آن اثر معني داري را نشان نداد. ميزان بيان ژن سوكسينيك سمي آلدهيد دهيدروژناز در رقم كاماروسا ثابت بود، اما در رقم كردستان دو ساعت پس از تنش حرارتي به طور معني داري افزايش يافت.