بررسي اثر مديريت مصرف كود‌هاي پتاسيمي و روي بر ويژگي‌هاي كمي و كيفي گندم ديم

اين پژوهش با هدف بررسي اثر مديريت مصرف كودهاي پتاسيمي و روي بر ويژگي هاي كمي و كيفي گندم ديم با شش تيمار كودي شامل T1 يا شاهد (مصرف همه كودهاي شيميايي بر اساس آزمون خاك بجز پتاسيم و روي)، T2 (مصرف تمام كود پتاسيمي از منبع سولفات پتاسيم، بر اساس آزمون خاك در پاييز)، T3 (مصرف 33 درصد سولفات پتاسيم در پاييز و 67 درصد باقيمانده از منبع محلول سولفات پتاسيم حاوي كلات روي در بهار)، T4 (مصرف تمام كود روي از منبع سولفات روي براساس آزمون خاك در پاييز)، T5 (مصرف تمام سولفات پتاسيم و سولفات روي براساس آزمون خاك در پاييز)، T6 (مصرف 33 درصد سولفات پتاسيم و سولفات روي در پاييز و 67 درصد باقيمانده از منبع محلول سولفات پتاسيم حاوي كلات روي در بهار) در سه تكرار و در قالب طرح بلوك كامل تصادفي، به مدت يك سال زراعي (1401- 1400) انجام شد. نتايج نشان داد كه بيشترين شاخص سطح برگ (45.25 سانتي متر مربع) و بيشترين مقدار پروتئين دانه (14.65 درصد)، عملكرد دانه (4472 كيلوگرم در هكتار)، غلظت پتاسيم در دانه (4880 ميلي گرم در كيلوگرم) و غلظت روي در دانه (34.60 ميلي گرم در كيلوگرم) مربوط به تيمار ششم بود. بيشترين مقدار پرولين (568 ميكرو گرم بر گرم وزن تر) و گلايسين بتائين (3.85 ميكرو گرم بر گرم وزن تر)، به ترتيب مربوط به تيمار چهارم و ششم بود. با توجه به نتايج و تأثير معني دار تيمارها بر شاخص هاي عملكردي، استفاده همزمان قبل از كشت سولفات پتاسيم و سولفات روي و همچنين مصرف سرك آن ها به هنگام بارندگي در بهار در مزارع گندم ديم توصيه مي گردد.