مؤلفه‌هاي معماري براي شكل‌گيري خاطرات جمعي شيرين در عرصه مياني محيط‌هاي مسكوني

عرصه‌ مياني محيط مسكوني، بستري براي شكل‌گيري ملاقات، دورهمي‌ها، مواجهه و تعامل همسايگان با يكديگر است؛ اما امروزه در اكثر محيط‌هاي مسكوني اين عرصه حذف گرديده است يا به لحاظ كيفي چندان موردتوجه نيست. عرصه مياني به‌عنوان اولين مكاني كه ساكنان پس از خروج از قلمرو خصوصي داخل خانه خود با آن مواجه مي‌شوند، بستر مناسبي براي شكل‌گيري خاطرات جمعي است. خاطراتي كه مقدمه هويت مكاني هستند و در ايجاد دل‌بستگي به مكان نقش مؤثري دارند لذا شناسايي مؤلفه‌هاي معمارانه در اين عرصه‌ به‌منظور شكل‌گيري خاطرات جمعي شيرين باهدف ارتقاي كيفي عرصه‌ مياني در محيط‌هاي مسكوني ضروري است. هرچه تعداد افراد درگير با خاطره بيشتر باشد، بار جمعي خاطره افزايش مي‌يابد. اين پژوهش درصدد پاسخگويي به اين سؤال است كه در عرصه مياني محيط‌هاي مسكوني، مؤلفه‌هاي معماري مؤثر بر شكل‌گيري خاطرات جمعي شيرين كدم‌اند؟ روش تحقيق پژوهش كيفي است. جامعه موردمطالعه متخصصان رشته معماري و شهرسازي حوزه مسكن و روان‌شناسي محيطي است. روش نمونه‌گيري تلفيقي از نمونه‌گيري نظري با رويكرد نمونه در دسترس و نمونه‌گيري گلوله برفي است. در اين پژوهش، مؤلفه‌هاي معماري براي شكل‌گيري خاطرات جمعي شيرين با توجه به نظريات متخصصان دانشگاهي پس از پرسشنامه باز پاسخ متخصصين به‌وسيله تكنيك كدگذاري باز و محوري در روش تحقيق زمينه‌اي حاصل گرديدند. نتايج اين پژوهش حاكي از آن است كه در عرصه مياني محيط‌هاي مسكوني، خاطرات جمعي شيرين از طريق حضورپذيري خاطره ساز، اجتماع‌پذيري خاطره ساز، رويدادپذيري خاطره ساز و تصويرسازي خاطره ساز شكل مي‌گيرد كه براي هر يك از اين متغيرها نيز 3 مؤلفه‌هاي خاطره ساز شناسايي شدند.