مقايسه اثربخشي دارودرماني و درمان تركيبي رفتار درماني شناختي با دارودرماني بر زودانزالي (PE) و زمان نهفتگي انزال درون ‌واژينال (IELT) در مبتلايانِ اختلال زودانزالي اوليه

هدف پژوهش حاضر مقايسه اثربخشي دارودرماني و درمان تركيبي cbt با دارودرماني بر زودانزالي و زمان نهفتگي انزال درون ‌واژينال در مبتلايانِ اختلال زودانزالي اوليه بود. روش پژوهش نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون - پس‌آزمون و گروه كنترل با دوره پيگيريِ شش و دوازده‌ ماهه بود. جامعه آماري را تمامي افراد متأهل كه براي درمان زودانزالي اوليه به كلينيك‌هاي روان‌شناسي و مشاوره شهر كرمانشاه در سال 1400 مراجعه كرده بودند، تشكيل دادند. نمونه پژوهش شامل 60 مرد بود كه به روش هدفمند انتخاب و به‌طور تصادفي در سِه گروه آزمايش و يك گروه در انتظار درمان (هر گروه 15 نفر) گمارده شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌ ابزار تشخيصي زودانزالي (PEDT، سيموندز و همكاران، 2007) و زمان‌سنج جمع‌آوري شدند. براي تحليل داده‌ها از تحليل واريانس آميخته با اندازه‌گيري مكرر استفاده شد. يافته‌ها نشان داد، به‌ترتيب، ميانگين نمرات PE و IELT، در گروه‌ دارودرماني در مرحله پس‌آزمون و پيگيري شش ماهه كاهش بيشتر و افزايش بيشتري نسبت به گروه CBT با دارودرماني داشته است؛ اما در مرحله پيگيري دوازده ماهه، به‌ترتيب، كاهش نمرات ميانگين PE و افزايش نمرات ميانگين IELT، در گروه CBT با دارودرماني نسبت به دارودرماني بيشتر بود. هم‌چنين اثر درماني در گروه دارودرماني تا زمان پيگيري شش ماهه حفظ شد (0.01 P)، اما اثر درماني در گروه CBT با دارودرماني تا زمان پيگيري دوازده‌ ماهه پايدار باقي ماند (0.01 P). از يافته‌هاي پژوهش حاضر مي‌توان در راستاي مداخلات باليني و درماني براي بهبود و درمان PE و IELT استفاده كرد.