مقايسه اثربخشي آموزش فرزندپروري ذهن آگاهانه و فرزندپروري شفقت محور بر انسجام رواني مادران داراي فرزندان مبتلا به اختلال يادگيري

هدف پژوهش حاضر مقايسه اثربخشي آموزش فرزندپروري ذهن آگاهانه و فرزندپروري شفقت محور بر انسجام رواني مادران داراي فرزندان مبتلا به اختلال يادگيري بود. روش پژوهش نيمه آزمايشي ﺑﺎ ﻃﺮح ﭘﻴﺶآزﻣﻮن_ﭘﺲآزﻣﻮن و ﮔـﺮوه ﻛﻨﺘﺮل با دوره پيگيري دو ماهه بود. جامعه آماري پژوهش شامل مادران كودكان با اختلال هاي يادگيري شهر گرگان در سال 1401-1402 بودند كه به دو مركز اختلالات يادگيري دولتي (شكوفا و دانا شهر گرگان) مراجعه كرده بودند. تعداد 75 مادر به صورت دردسترس انتخاب و به صورت تصادفي در سه گروه (هر گروه 25 نفر) قرار گرفتند. ابزار پژوهش شامل مقياس انسجام رواني (SOC) آنتونوسكي (1993) بود. يكي از گروه هاي آزمايش مداخله فرزندپروري ذهن آگاهانه را در 8 جلسه 90 دقيقه اي و گروه آزمايشي ديگر نيز مداخله فرزندپروري شفقت محور را در قالب 8 جلسه ۹۰ دقيقه اي به صورت هفته اي يكبار دريافت كردند. براي تحليل داده ها از تحليل واريانس آميخته استفاده شد. نتايج نشان داد كه گروه فرزندپروري ذهن آگاهانه و فرزندپروري شفقت محور بر انسجام رواني اثربخشي معنادار داشته اند (0.001 P) و بين اثربخشي دو گروه تفاوت معناداري وجود ندارد (0.05 P). بررسي نتايج مراحل آزمون نيز نشان داد كه پس آزمون و پيگيري در مقايسه با پيش آزمون افزايش معنادار و پايداري را نشان داده است (0.001 P). نتايج نشان مي داد كه هر دو درمان، احتمالا درمان كارآمدي براي بهبود انسجام رواني مادران داراي فرزندان مبتلا به اختلال يادگيري بوده است.