پيش بيني اشتياق و فرسودگي تحصيلي براساس كمالگرايي و حمايت تحصيلي در دانش آموزان دوره دوم متوسطه

هدف پژوهش حاضر پيش بيني اشتياق و فرسودگي تحصيلي براساس كمالگرايي و حمايت تحصيلي در دانش آموزان دوره دوم متوسطه بود. مطالعه‌ي حاضر توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري شامل دانش‌آموزان پسر دوره دوم متوسطه شهرستان گچساران در سال 1400 1399 بودند كه از بين آنها 240 دانش‌آموز با استفاده از روش نمونه‌گيري خوشه اي انتخاب شدند. ابزارهاي اين پژوهش شامل پرسشنامه كمال‌گرايي هيل و همكاران (PI، ۲۰۰۴)، ، پرسشنامه حمايت تحصيلي ساندز و پلانكت (ASS، 2005) ، پرسشنامه اشتياق تحصيلي فردريكز (SES، 2004)  و پرسشنامه فرسودگي تحصيلي برسو و همكاران (SBI، 1997) بود. روش تحليل اين پژوهش، ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون  هم‌زمان بود. يافته ها نشان داد كه كمال‌گرايي با اشتياق تحصيلي رابطه منفي و معنادار(0.05 p) و با فرسودگي تحصيلي رابطه مثبت و معناداري دارد (0.01 p). همچنين، بين حمايت تحصيلي با اشتياق تحصيلي همبستگي مثبت و معني‌داري وجود دارد (0.05 p). با اين حال، رابطه ي معناداري بين حمايت تحصيلي با فرسودگي تحصيلي مشاهده نشد.  در مجموع، نتايج رگرسيون نشان داد كه متغيرهاي پيش بين توانستند 6.1 درصد از تغييرات فرسودگي تحصيلي و 3.5 درصد از تغييرات متغير اشتياق تحصيلي را پيش بيني كنند. با توجه به نتايج پژوهش حاضر، مي توان گفت كه در صورت بالا بودن نمره كمال‌گرايي در دانش آموزان به‌احتمال‌زياد مي توان شاهد كاهش اشتياق تحصيلي و بروز فرسودگي تحصيلي از سوي آن‌ها بود كه اين رابطه مي تواند تحت تاثير حمايت تحصيلي ادراك شده دانش آموزان تغيير كند.