پيش‌بيني نشانگان اختلال شخصيت نمايشي دانشجويان براساس سبك‌هاي فرزندپروري و ويژگي‌هاي شخصيتي والدين

هدف از پژوهش حاضر پيش‌بيني نشانگان اختلال شخصيت نمايشي دانشجويان براساس سبك‌هاي فرزندپروري و ويژگي‌هاي شخصيتي والدين بود. پژوهش حاضر توصيفي - همبستگي بود. جامعه آماري شامل كليه دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي رودهن و والدين آن‌ها در سال تحصيلي ۱۴02-1401 (حدود 8000 نفر) بود كه از بين آنها به صورت نمونه‌گيري در دسترس 367 نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهاي اين پژوهش شامل و چندمحوري باليني ميلون (1944،MCMI-III )، شيوه‌هاي فرزندپروري بامريند (1971،PSI ) و پرسشنامه سبك و اختلال شخصيت كوهل و كازن (2009، PSDI-S) بود. روش تحليل اين پژوهش، تحليل رگرسيون چندگانه بود. يافته‌ها نشان داد ويژگي‌هاي شخصيت والدين و همچنين سبك فرزندپروري مستبدانه و سبك سهل‌گيرانه، قادر به پيش‌بيني اختلال شخصيت نمايشي دانشجويان بوده‌اند (0.05 p) و در مجموع 57.7 درصد از واريانس متغير نشانگان اختلال شخصيت نمايشي را تبيين مي‌كنند. بنابراين مي توان نتيجه گرفت كه سبك‌هاي فرزندپروري و ويژگي‌هاي شخصيتي والدين در پيش‌بيني نشانگان اختلال شخصيت نمايشي نقش اساسي دارند و مي‌توانند در شكل‌گيري اختلال شخصيت نمايشي در فرزندان نقش بسزايي داشته باشد.