پيش‌بيني استرس ادراك شده براساس طرحواره‌هاي ناسازگار اوليه و هوش‌ معنوي در دانش آموزان دختر فاقد پدر

پژوهش حاضر با هدف پيش ‌بيني استرس ادراك شده بر اساس طرحواره هاي ناسازگار اوليه و هوش معنوي در دانش‌آموزان دختر فاقد پدر انجام شد. روش پژوهش توصيفي- همبستگي بود. جامعه آماري پژوهش شامل كليه دانش‌آموزان دختر مقطع متوسطه دوم فاقد پدر شهر قم در سال تحصيلي ۱۴۰۱-۱۴۰۲ به تعداد ۱۵۰۰ نفر بود. براي جمع‌آوري داده‌ها از نمونه در دسترس استفاده شد و حجم نمونه بر اساس فرمول كوكران ۳۰۵ نفر برآورد شد. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه استرس ادراك‌شده كوهن و همكاران (PSS، ۱۹۸۳)، هوش معنوي كينگ (SISRI، ۲۰۰۸) و طرحواره هاي ناسازگار اوليه يانگ (YSQ-SF، ۱۹۹۸) جمع‌آوري گرديد. داده‌ها با استفاده از روش همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون چند متغيره هم‌زمان تجزيه و تحليل شد. يافته‌هاي پژوهش نشان داد استرس ادراك‌شده براساس طرحواره هاي ناسازگار اوليه و هوش معنوي در دانش‌آموزان دختر فاقد پدر قابل پيش ‌بيني است (0/05 p). نتيجه‌گيري مي‌شود استرس ادراك شده بر اساس طرحواره هاي ناسازگار اوليه و هوش معنوي در دانش‌آموزان دختر فاقد پدر قابل پيش بيني است و 14/6 درصد از واريانس استرس ادراك شده را تبيين مي كنند.