تبيين مدل سلامت روان بر اساس استرس ناباروري با واسطه‌گري استرس ادراك‌شده در زنان نابارور

پژوهش حاضر با هدف تبيين مدل سلامت روان بر اساس استرس ناباروري با واسطه گري استرس ادراك شده در زنان نابارور انجام شد. روش پژوهش، توصيفي-همبستگي از نوع تحليل معادلات ساختاري بود. جامعه آماري در اين پژوهش را كليه زنان مراجعه كننده به مركز ناباروري رويان و بيمارستان صارم در شهر تهران براي درمان ناباروري در سال 1402 تشكيل دادند. لذا از طريق مراجعه به اين مراكز و بررسي پرونده زنان نابارور و با در نظر گرفتن معيارهاي ورود، تعداد 270 نفر از آن ها به عنوان نمونه پژوهش به صورت دردسترس انتخاب شدند. ابزارهاي اندازه گيري، پرسشنامه هاي استرس ادراك شده PSS)، كوهن، 1983)، استرس ناباروري (FPI، نيوتن، 1999) و سلامت رواني (GHQ، گلدبرگ و هيلر، 1972) بودند. تحليل داده ها با استفاده از همبستگي پيرسون و معادلات ساختاري انجام شد. نتايج برازندگي مدل پيشنهادي حاكي از برازش خوب مدل با داده ها بود. بر اساس يافته هاي به دست آمده استرس ناباروري بر سلامت روان و استرس ادراك شده اثر مثبت و معنادار دارد (0.01 P). همچنين استرس ادراك شده بر سلامت روان اثر مثبت و معنادار دارد (0.01 P). همچنين با ورود متغير استرس ادراك شده به مدل اثر غيرمستقيم استرس ناباروري بر سلامت روان معنادار شد (0.01 P). بنابراين نتايج اين پژوهش اهميت استرس ادراك شده را به عنوان متغير ميانجي در رابطه بين استرس ناباروري با سلامت روان زنان نابارور نشان داد.