بررسي نقش واسطه‌اي راهبردهاي شناختي تنظيم هيجان در رابطه بين پريشاني روان‌شناختي با افكار خودكشي در زنان داراي تجربه شكست عشقي

پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش واسطه‌اي راهبردهاي شناختي تنظيم هيجان در رابطه بين پريشاني روان‏شناختي با افكار خودكشي در زنان داراي تجربه شكست عشقي انجام شد. روش پژوهش توصيفي-همبستگي از نوع تحليل مسير بود. جامعه آماري پژوهش حاضر متشكل از تمامي زنان داراي تجربه شكست عشقي در سطح شهر تهران در سال 1402 بود كه از بين آنها 250 نفر با روش نمونه‌گيري هدفمند از طريق فراخوان اينترنتي در كاربران شبكه‌هاي اجتماعي انتخاب شدند. داده‌ها به وسيله پرسشنامه گرايش به ايده‏پردازي خودكشي بك و همكاران (1979، BSSI)، مقياس افسردگي، اضطراب و استرس لوي‌‏بوند و لوي‏بوند (1995، DASS) و ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ تنظيم شناختي هيجان گراس و جان (2003،CERQ ) جمع‌آوري گرديد. داده‌هاي به‌دست‌آمده از طريق آزمون ضريب همبستگي و تحليل مسير مورد تحليل قرار گرفت. نتايج نشان داد بين پريشاني روان‌شناختي و مؤلفه‏هاي آن با افكار خودكشي همبستگي مثبت و معناداراي وجود دارد (0/01 P). همچنين نتايج حاكي از تأييد نقش واسطه‌اي راهبردهاي شناختي تنظيم هيجان در ارتباط بين پريشاني روان‏شناختي با افكار خودكشي در زنان داراي تجربه شكست عشقي بود (0/01 P). مدل اصلاح‌شده نيز از برازش مطلوبي برخوردار بود. بنابراين، مي‏توان با ارائه مداخلات و آموزش‏هاي به‌موقع و مناسب در راستاي تقويت مهارت هيجاني-شناختي و كاهش پريشاني روان‏شناختي در زنان داراي تجربه شكست عشقي از پيامدهاي افكار خودكشي در اين افراد كاست.