روايي و پايايي مقياس هوش اخلاقي نوجوانان

هدف از اين پژوهش بررسي روايي و پايايي مقياس هوش اخلاقي نوجوانان بود. روش پژوهش توصيفي از نوع زمينه يابي بود. جامعه آماري دانش آموزان متوسطه اول و دوم  استان اصفهان در سال 1402-1401 بودند. بر اساس روش نمونه‌گيري خوشه‌اي چند مرحله‌اي 400 دانش‌آموز در مرحله اول و 900 دانش‌آموز  در مرحله دوم پژوهش انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از روش تحليل عامل اكتشافي و تأييدي، پايايي مقياس با استفاده از ضريب آلفاي كرونباخ  و ضريب تنصيف و روايي آن به روش همگرايي و وابسته به ملاك با پرسشنامه هوش اخلاقي آباديان و رباط ميلي (MIQAR، 1399) مورد تحليل و بررسي قرار گرفت. يافته ها نشان داد كه هر كدام از شاخص هاي تحليل عاملي تاييدي مقياس مذكور از جمله  RMSEAI،PCFI ،TLI وcfi  از مقدار مطلوب و مناسبي برخوردار بودند. ضريب آلفا و ضريب تنصيف كل مقياس نيز 0.96و  0.93 به دست آمد. نتايج تحليل عامل اكتشافي منجر به استخراج 7 عامل(احترام، مسئوليت‌پذيري، وجدان، مهرباني، خويشتن‌داري، صداقت و بخشش) شد. بارهاي عاملي تمام مولفه ها بالاتر  از 0.4و از نظر آماري معنادار بود (0.001 P). روايي وابسته به ملاك با مقياس هوش اخلاقي به مقدار 52 /0 و  معنادار گزارش شد (0.001 P).  با توجه به وضعيت مطلوب روايي و پايايي،  مقياس هوش اخلاقي نوجوانان، مي‌تواند به عنوان ابزاري معتبر و مفيد براي بررسي و سنجش هوش اخلاقي نوجوانان مورد استفاده قرار گيرد.