پيش‌بيني فرسودگي تحصيلي براساس علائم روان‌تني، ويژگي‌هاي شخصيتي، رابطه پدرفرزندي و مؤلفه‌هاي آن در دانش‌آموزان

پژوهش حاضر با هدف پيش بيني فرسودگي تحصيلي براساس علائم روان تني، ويژگي هاي شخصيتي، رابطه پدر فرزندي و مؤلفه هاي آن در دانش آموزان انجام شد. روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي و جامعه پژوهش شامل كليه دانش آموزان پايه هفتم متوسطه  بود كه در منطقه 5 تهران در سال تحصيلي 1403-1402 مشغول به تحصيل بودند.  براساس فرمول كوكران، تعداد 300 نفر به روش نمونه گيري خوشه اي چند مرحله اي تصادفي انتخاب شدند و به پرسشنامه هاي، فرسودگي مدرسه اي SBI (سالملا- آرو و همكاران، 2009)، علائم روان تني PSQ (لاكورت و همكاران، 2013)، پنج عامل بزرگ شخصيتي NEO-FFI (كاستا و مك كري، 1994) و رابطه والد فرزندي PCRS (فاين و اسچووبل، 1983) پاسخ دادند. نتايج رگرسيون چندگانه نشان داد، از بين متغيرهاي پيش‌بين، متغيرهاي علائم روان‌تني (0.11=B؛ 0.0001 =P)، روان‌رنجوري (0.56=B ؛ 0.0001 =P)، دلپذيري (0.51=B ؛ 0.002 =P)  و خشم (1.24=B ؛ 0.0001 =P)  به صورت مستقيم و معنادار و متغيرهاي برونگرايي (0.11=B ؛ 0.01 =P) و آميختگي با پدر (0.27-=B؛ 0.003 = P)، به صورت غير مستقيم و معنادار قادر به پيش‌بيني فرسودگي تحصيلي بودند. باتوجـه بـه نتايـج به دست آمده، دانش آموزاني كه صفت روان رنجورخويي، دلپذيري، علائم روان تني و خشم نسبت به پدر خود دارند، به احتمال بيشتر دچار فرسودگي تحصيلي مي شود. همچنين پايين بودن صفت برون گرايي و درگيري و آميختگي با پدر افراد را بيشتر مستعد فرسودگي تحصيلي مي كند.