اثربخشي درمان شناختي رفتاري مبتني بر آموزش والدين بر خطاهاي شناختي و كنش‌هاي اجرايي سرد و گرم دانش‌آموزان داراي اختلال بي‌نظمي خلق اخلال ‌گر

هدف پژوهش حاضر تعيين اثربخشي درمان شناختي رفتاري مبتني بر آموزش والدين بر خطاهاي شناختي و كنش هاي اجرايي سرد و گرم دانش آموزان داراي اختلال بي نظمي خلق اخلالگر بود. روش پژوهش نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون- پس آزمون و گروه كنترل بود. جامعه آماري، دانش آموزان پسر مقطع متوسطه اول مراجعه كننده به مراكز مشاوره شهر تبريز در سال 1402بودند كه از اين جامعه بر مبناي ملاك هاي ورود و خروج، به روش نمونه گيري هدفمند،  تعداد 30 نفر انتخاب و در گروه آزمايش و گواه هر گروه 15 نفر به صورت تصادفي جايگرين شدند. براي جمع آوري داده ها از پرسشنامه خطاهاي شناختي (CEQ، گويين و همكاران، 2011) و كنش هاي اجرايي (EFDQ، جوجيا و همكاران، 2020) استفاده شد. تجزيه و تحليل داده ها با روش آماري تحليل كوواريانس چندمتغيري انجام شد. نتايج نشان داد كه با كنترل اثر پيش آزمون بين ميانگين خطاهاي شناختي و كنش هاي اجرايي سرد و گرم پس آزمون گروه آزمايش و گواه تفاوت معناداري در سطح (0.01 P) وجود داشت. در واقع درمان شناختي رفتاري مبتني بر آموزش والدين باعث بهبود كنش هاي اجرايي سرد و گرم و كاهش خطاهاي شناختي مي شود.