بررسي پيامدهاي طرح انتقال آب با لوله به اراضي كشاورزي در روستاهاي سيستان

امروزه مديريت منابع آب كشور نقش مهمي در فرايند توسعه پايدار كشور دارد. با وجود خشكسالي‌هاي فراوان يكي از به‌صرفه‌ترين راه‌هاي انتقال آب كه هدررفت بسيار كمي دارد انتقال آب با لوله است. هدف اين پژوهش، پيش‌بيني پيامدهاي اقتصادي، اجتماعي، كالبدي و زيست‌محيطي طرح انتقال آب با لوله به اراضي كشاورزي در منطقه سيستان است. روش پژوهش حاضر، توصيفي - تحليلي است كه بر اساس مطالعات كتابخانه‌اي، اسنادي و پيمايشي در سال 1400 انجام شد. اطلاعات مورد نياز از طريق طراحي و تكميل پرسش نامه با كمك كارشناسان مرتبط با طرح انتقال آب و خبرگان روستايي جمع‎ آوري و به‌وسيله مدل ARAS و روش‌هاي آماري تجزيه ‌و تحليل شد. در اين راستا، نتايج آزمون فريدمن نشان داد كه در سطح اطمينان 99 درصد، اختلاف معني داري بين سطح پيامدهاي منفي طرح در ابعاد مختلف اقتصادي، اجتماعي، كالبدي و زيست‌محيطي وجود دارد. ازطرف ديگر، نتايج پژوهش در بررسي برآيند كلي پيامدهاي مثبت و منفي طرح انتقال آب با لوله به اراضي كشاورزي مؤيد آن است كه علي‌ رغم وجود پيامدهاي منفي در تمام ابعاد، برآيند كلي پيامدهاي مثبت و منفي طرح، مثبت بوده و بيشترين اثرات طرح با ميانگين‌ 0/252 و 0/230 به ترتيب مربوط به ابعاد اجتماعي و اقتصادي آن است. با توجه به نتايج حاصل، براي تحقق اهداف طرح و تأمين منبع آب پايدار و تمركز بر كاهش پيامدهاي منفي طرح، پيگيري حقابه سيستان از طريق ديپلماسي و تقويت قدرت چانه‌زني با كشور افغانستان پيشنهاد مي‌ شود.