تعيين عملكرد فضايي نقاط روستايي به لحاظ توان توسعه اكوتوريسم (مطالعه موردي: شهرستان اردبيل)

توسعه اكوتوريسم با ايجاد فرصت هاي شغلي منافع اقتصادي بي شماري را به ‌طور مستقيم متوجه مردم بومي مي سازد. گردشگري روستايي نيز به‌عنوان اقتصاد مكمل روستايي راهكاري مفيد در جهت كاهش فقر و مهاجرت هاي روستايي به شهرها و افزايش سطح رفاه مردم روستايي مطرح هست كه با توجه به ماهيت اكوتوريسم و همخواني و سازگاري آن با توسعه پايدار مي تواند رونق اقتصادي روستا را در پي داشته باشد. در اين راستا پژوهش حاضر با هدف تعيين عملكرد فضايي نقاط روستايي به لحاظ توان توسعه اكوتوريسم در شهرستان اردبيل انجام‌ شده است. پژوهش حاضر با روش توصيفي – تحليلي، 52 نقطه روستايي از بخش ثمرين، مركزي و هير با جمعيت بالاي 500 نفر را مورد مطالعه قرار داده است. جهت تعيين عملكرد فضايي روستاها از نه معيار در قالب پنجاه شاخص استفاده‌ شده كه با استفاده از مدل ANP وزن دهي شده و تحليل ها به كمك مدل گاتمن و تاپسيس انجام ‌شده است. نتايج نشان داد كه روستاي ثمرين، آرالوي بزرگ و انزاب عليا با ميانگين به ترتيب 6/56، 6/44 و 6/22 جز قطب گردشگري شهرستان اردبيل و روستاهاي سلطان آباد، قزل قيه، حكيم قشلاقي با ميانگين بالاي 5 از پتانسيل بالايي براي تبديل ‌شدن به قطب گردشگري برخوردار هستند. همچنين 21 روستا داراي عملكرد فضايي كانون گردشگري و 28 روستا داراي عملكرد فضايي نقطه گردشگري هستند. همچنين نتايج مدل تاپسيس نشان داد كه روستاي ثمرين داراي بهترين عملكرد براي توسعه اكوتوريسم روستايي و روستاهاي آرالوي بزرگ، پيراقوم، انزاب عليا در رتبه هاي دوم تا چهارم قرار دارند.