بررسي تطبيقي حقوق جنين آزمايشگاهي در فقه، حقوق ايران و حقوق آلمان

باروري با كمك پزشكي شامل لقاح آزمايشگاهي و تحقيقات روي جنين‌ها براي بسياري از افراد مبتلا به ناباروري انتظار ايجاد كرده است. در عين حال مسائل حقوقي پيچيده و بحثهاي اخلاقي و اجتماعي را شكل داده است كه نياز به ابهام‌زدايي دارد. بدون شك، لقاح آزمايشگاهي يك حوزه پزشكي نسبتاً جديد را نشان ميدهد و پيشرفتهاي مداوم در پزشكي و فرصتهاي جديد همچنان تلاش براي پاسخ به اين سؤالات را به چالش ميكشد. سؤال اصلي اين پژوهش اين‌گونه مطرح شده است كه نگرش حقوق جنين آزمايشگاهي در فقه، حقوق ايران و حقوق آلمان چگونه است؟ يافتهها حاكي از آن است كه در آلمان بر اساس دستورالعملهايي سعي ميكنند از ايجاد جنينهاي اضافي جلوگيري كنند، اما براي مواردي كه در آن اتفاق ميافتد، قوانين خاصي در مورد نحوه مديريت آنها وجود ندارد. رحم آزمايشگاهي در آلمان طبق قانون ممنوع است مگر با تخمكهاي خود مادر اين روند طي شود. اعتقاد بر اين است كه تصويب قانون اهداي جنين به زوجهاي نابارور فوق گامي مهم اما اقدامي ناكافي در اين زمينه است. موارد مهمي در اين قانون بيپاسخ و نامشخص مانده است كه در هر بازنگري بعدي بايد مورد توجه قانونگذاران قرار گيرد. در ايران نيز مهمترين قانون، قانون اهداي جنين مصوب 1382 است كه نياز به بازنويسي دارد. در خصوص فقه نيز به دليل عدم اجماع در خصوص جنين آزمايشگاهي، نميتوان نظري جامع داد. روش تحقيق، توصيفي ـ تطبيقي بوده است.