بررسي روانشناختي پتانسيل حركتي وابسته به رويداد در نواحي مختلف مغز در اجراي تكليف ساده و پيچيده

مقدمه: تمرين در يك مهارت خاص نه تنها منجر به عملكرد بهتر در حركت مي ‌شود، بلكه تعديل و تنظيمات عصبي در مناطق مختلف مغز را نيز ايجاد مي ‌كند. هدف: هدف اين مطالعه بررسي روانشناختي پتانسيل حركتي وابسته به رويداد در نواحي قشري مرتبط با حركت حين اجراي تكاليف ساده و پيچيده بود. روش: نوع پژوهش، نيمه آزمايشي و طرح اجرا پس آزموني تك مرحله ‌اي بدون گروه كنترل بود. شركت كنندگان تحقيق حاضر را كليه بازيكنان تنيس روي ميز مرد راست دست ۲۰ تا ۳۲ ساله شهر تهران در سال ۱۳۹۸ تشكيل دادند، كه تعداد ۸ نفر نمونه به‌صورت در دسترس انتخاب شدند. جمع آوري داده ‌ها در محل آزمايشگاه ملي نقشه پردازي مغز انجام شد. همچنين از پرسشنامه دست برتري آنت (۱۹۷۰)، تست چشم برتري كارت سوراخ‎دار (۱۹۱۰)، دستگاه توپ انداز روبوپونگ نيوجي مدل ۲۰۵۰، آزمون ويژه ضربات تنيس روي ميز (۲۰۱۶)، جهت ثبت سرعت از رادارگان و به‌منظور اندازه‌ گيري دقت از دوربين و امتيازدهي داوران استفاده شد. همچنين از آزمون آماري تحليل واريانس دوراهه جهت بررسي تفاوت ‌ها در دو سطح پيچيدگي تكليف در نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۴ استفاده شد. يافته‌ ها: نتايج نشان داد، دامنه پتانسيل حركتي در ناحيه قشر حركتي اوليه در تكليف ساده نسبت به تكليف پيچيده دامنه بيشتري داشت (۰/۰۱۲=P)، اما نواحي قشر پيش حركتي (۰/۰۰۸=P) و قشر آهيانه‌ اي خلفي (۰/۰۲۶=P) تكليف پيچيده دامنه بيشتري نسبت به تكليف ساده داشتند. نتيجه ‌گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد كه دامنه پتانسيل حركتي به سطح پيچيدگي تكليف وابسته است. از اين‌رو پيشنهاد مي ‌شود در بررسي پتانسيل ‌هاي وابسته به رويداد، تكاليف با سطح پيچيدگي مختلف مد نظر قرار گيرد.