تدوين برنامه مداخله‌اي بهنگام مبتني بر رويكرد شناختي- رفتاري ويژه كودكان طلاق داراي اختلالات عاطفي- رفتاري و اثربخشي آن بر پرخاشگري كودكان طلاق

مقدمه: طلاق يكي از مهمترين عوامل ايجاد تنش و فشار بر روي كودكان است. هدف: پژوهش حاضر با هدف تدوين برنامه مداخله‌ اي مبتني بر رويكرد شناختي- رفتاري ويژه كودكان طلاق داراي اختلالات عاطفي- رفتاري و بررسي اثربخشي آن بر پرخاشگري كودكان طلاق انجام شد. روش: طرح پژوهش از نوع آميخته (كيفي- كمي) بود. جامعه آماري بخش كيفي شامل مقالات و متون مرتبط با كودكان طلاق و همچنين كليه اساتيد دانشگاه و متخصصان اختلالات روانشناختي كودكان و بخش كمي شامل، كليه كودكان دختر خانواده ‌هاي طلاق شهر آستانه اشرفيه در سال ۱۴۰۱ بود، كه تعداد ۳۰ كودك به روش هدفمند انتخاب و در دو گروه آزمايش و كنترل جايدهي شدند. برنامه مداخله ۱۲ جلسه ۹۰ دقيقه‌ اي، هفته ‌اي ۲ جلسه براي گروه آزمايش اجرا شد. ابزارهاي پژوهش شامل چك ليست رفتاري كودك آخنباخ (۲۰۰۱) و پرسشنامه پرخاشگري كودكان شهيم (۱۳۸۵) بود. تجزيه و تحليل داده‌ ها در بخش كيفي از روش تحليل مضمون و در بخش كمي از آزمون تحليل كوواريانس چندمتغيره استفاده شد. يافته‌ ها: نتايج نشان داد كه روايي محتوايي برنامه مداخله معادل ۰/۷۵ تا ۱ است، و بين ميانگين نمره‌ هاي پيش‌آزمون و پس‌ آزمون دو گروه در پرخاشگري تفاوت معنادار وجود دارد (۰/۰۱ P). به طور كلي برنامه مداخله ‌اي بهنگام مبتني بر رويكرد شناختي- رفتاري ويژه كودكان طلاق بر پرخاشگري كودكان طلاق تاثير معنادار داشت (۰/۰۱ P). نتيجه‌گيري: براساس يافته ‌ها برنامه مداخله ‌اي تدوين شده بر پرخاشگري كودكان طلاق موثر بود؛ بنابراين مي ‌توان از اين برنامه به عنوان برنامه‌ اي موثر براي كاهش پرخاشگري كودكان طلاق استفاده نمود.