اثربخشي رفتاردرماني عقلاني-هيجاني بر اضطراب مرگ، وابستگي به ديگران و بهزيستي ذهني زنان سرپرست خانوار

مقدمه: زنان سرپرست خانوار به دليل ايفاي نقش هاي متعدد، فقر مالي و تنهايي، از اقشار آسيب پذير روانشناختي جامعه مي باشند و اين مسئله اهميت به كارگيري درمان هاي روانشناختي اثربخش را براي آن‌ها مشخص مي كند. هدف: هدف پژوهش حاضر بررسي اثربخشي رفتاردرماني عقلاني- هيجاني بر اضطراب مرگ، وابستگي به ديگران و بهزيستي ذهني زنان سرپرست خانوار بود.روش: روش پژوهش نيمه آزمايشي با طرح پيش‌آزمون - پس‌آزمون و پيگيري با گروه كنترل بود. 30 نفر از زنان سرپرست خانوار شهر اصفهان در سال 1401 با روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب و به طور تصادفي در دو گروه كنترل و آزمايش گمارده شدند (هر گروه 15 نفر). گروه آزمايش 10 جلسه 90 دقيقه‌اي رفتاردرماني عقلاني- هيجاني را دريافت و گروه كنترل مداخله‌اي دريافت نكردند. ابزارهاي سنجش شامل پرسشنامه اضطراب مرگ تمپلر (1970)، وابستگي به ديگران هرشفيلد (1997) و بهزيستي ذهني كييز و ماگيارمو (2003) بود. داده ها با استفاده از تحليل كواريانس چندمتغيره با SPSS23 تجزيه و تحليل شد.يافته ها: نتايج نشان دادند كه مداخله رفتاردرماني بر اضطراب مرگ، وابستگي به ديگران و بهزيستي ذهني به ترتيب با اندازه اثر 0.60، 0.196 و 0.424 (0.001=P)، تأثير معني‌داري داشته و اثرات مداخله در مرحله پيگيري در سطح كمتر از 0.05 نيز باقي‌مانده است (0.05 p).نتيجه گيري: بنا بر نتايج پژوهش، رفتاردرماني هيجاني-عقلاني، نقش مهمي در كاهش اضطراب مرگ و وابستگي به ديگران و ارتقاء بهزيستي ذهني زنان سرپرست خانوار داشته است؛ بنابراين پيشنهاد مي شود در مراكز مشاوره و روان درماني از اين روش براي بهبود ويژگي هاي روانشناختي زنان سرپرست خانوار استفاده شود.