مقايسه كاركردهاي اجرايي، پردازش حسي و نظريه ذهن در كودكان طلاق و كودكان عادي

مقدمه: طلاق صرفا يك رويداد نيست بلكه فرايندي است كه تاثيرات كوتاه مدت و بلندمدتي را بر كودكان به وجود مي آورد.   هدف: مطالعه حاضر باهدف مقايسه كاركردهاي اجرايي، پردازش حسي و نظريه ذهن در كودكان طلاق و كودكان عادي انجام شد. روش: روش پژوهش حاضر علي- مقايسه اي بود. جامعه آماري دانش آموزان دختر و پسر مقطع ابتدايي 9 تا ۱۲ سال مناطق 5 و 18 شهر تهران در سال تحصيلي 1402-1401 بود، كه با روش نمونه گيري دردسترس تعداد ۱۸۰ نفر در دو گروه كودكان طلاق و كودكان عادي (هر گروه 90 نفر) جايدهي شدند. جهت جمع آوري داده ها از پرسشنامه كاركردهاي اجرايي دليس- كاپلان (2001)، نيمرخ حسي دان (1999) و نظريه ذهن هوتچينز و همكاران (2012) استفاده شد. داده هاي پژوهش با آزمون تي مستقل و از طريق نرم افزار SPSS نسخه 24 تحليل گرديد. يافته‌ ها: نتايج نشان داد كه در حافظه‌ي كاري (6.08=t، 0.05 P)، انعطاف‌پذيري ذهني (5.12=t، 0.05 P) و كنترل بازدارنده (7.16=t، 0.05 P)، ثبت حسي (6.72=t، 0.05 P)، حس جويي (4.65=t، 0.05 P) و حساسيت حسي (7.36=t، 0.05 P)، و سطوح نظريه ذهن شامل سطح اوليه (7.12=t، 0.05 P)، اساسي (7.14=t، 0.05 P)، و پيشرفته (9.32=t، 0.05 P) تفاوت معناداري وجود دارد و ميانگين كودكان عادي بيشتر از كودكان طلاق بود، اما بين ميانگين اجتناب حسي در دو گروه تفاوت معناداري وجود نداشت (0.05 P). نتيجه‌ گيري: وضعيت كاركردهاي اجرايي، پردازش حسي و نظريه ذهن در كودكان عادي بهتر از كودكان طلاق بود و بنابراين، استفاده از برنامه هاي آموزشي براي تقويت ابعاد شناختي ذهن كودكان طلاق با تاكيد بر كاركردهاي اجرايي، پردازش حسي و نظريه ذهن مي تواند بر بهبود عملكرد شناختي آنها مؤثر باشد.