طراحي بازي‌هاي آموزشي مبتني بر نظريه ذهن و بررسي اثربخشي آن بر ارتقاي سطح كفايت اجتماعي و عزت نفس كودكان با كم تواني ذهني خفيف

مقدمه: يكي از نقايص اساسي كودكان با كم تواني ذهني كه در اغلب كاركردهاي آن ها اختلال عمده اي ايجاد مي كند، نظريه ذهن ضعيف است. هدف: اين پژوهش به منظور طراحي بازي هاي آموزشي مبتني بر نظريه ذهن و تعيين اثربخشي آن بر كفايت اجتماعي و عزت نفس كودكان با كم تواني ذهني خفيف انجام شد. روش: پژوهش حاضر يك پژوهش نيمه آزمايشي از نوع پيش آزمون- پس آزمون با گروه كنترل و پيگيري بود. جامعه آماري، كليه دانش آموزان با كم تواني ذهني خفيف شهر تهران در مقطع ابتدايي دوم بود كه در سال تحصيلي 1402- 1401 در مدارس استثنايي مشغول به تحصيل بودند. نمونه پژوهش 28 دانش آموز پسر بود كه با نمونه گيري دردسترس انتخاب و به طور تصادفي در دو گروه 14 نفره آزمايش و كنترل گمارده شد. ابزارهاي پژوهش آزمون نظريه ذهن استيرنمن (1999)، مقياس كفايت اجتماعي فلنر (1990) و مقياس عزت نفس روزنبرگ (1965) بود. برنامه مداخله اي طي 24 جلسه 90 دقيقه اي بر روي گروه آزمايش اجرا و دو ماه بعد، پيگيري انجام شد. جهت تحليل داده ها از تحليل واريانس با اندازه گيري مكرر استفاده شد. يافته‌ ها: نتايج نشان داد كه برنامه آموزشي پژوهش حاضر از اعتبار و پايايي مناسبي برخوردار است. همچنين، اين برنامه تأثير معناداري بر بهبود نظريه ذهن، كفايت اجتماعي و عزت نفس داشت (0.001p ) و اين تأثير با گذشت دو ماه همچنان پايدار بود. نتيجه گيري: والدين، معلمان، روان شناسان و مراكز توانبخشي مي توانند از بازي هاي موجود در برنامه آموزشي اين پژوهش جهت بهبود نظريه ذهن، كفايت اجتماعي و عزت نفس كودكان با ناتواني هوشي خفيف بهره بگيرند.