تربيت حقوقي در اسلام در پرتو حديث عنوان بصري

آموزش حقوقي مي‌بايست در كنار تربيت حقوقي قرار گيرد. يك حقوقدان از زمان يادگيري دانش حقوق به‌تدريج با قواعد و اصول حقوقي آشنا شده و در مواقع نياز از آن‌ها استفاده مي‌كند. لزوم وجود نگرش و بينش صحيح حقوقي مبتني بر انديشه‎‌هاي اسلامي در ايجاد عادات و نظام رفتاري هدفمند و جهت‌دار، موجب رشد و تعالي‌بخش شخصيت حقوقي و جلوگيري از سوءگيري‌هاي نامطلوب در تصميم‌گيري‌ها و استنباط حقوقي بر اساس استعدادهاي دروني حقوقدانان است. ايجاد عادات و ويژگي‌هاي رفتاري و كرداري در سازوكارهاي معين در مواجه با روابط فردي و اجتماعي، ذوق و خلاقيت حقوقي حقوقدان در موقعيت‌هاي علمي و شغلي را افزايش و تثبيت مي‌كند. تربيت حقوقي به معناي انس و الفت‌‌گيري با عدالت در جاذبه حق و دافعه باطل است. در اين پژوهش، ضمن بهره‌‌مندي از ديدگاه‌هاي قواعد ارزشي و اخلاق اسلامي، به تبيين الگوهاي رفتاري يك حقوقدان در يادگيري دانش حقوق به‌‌منظور رشد شخصيت حقوقي و پيشبرد مسائل حقوقي بر اساس حديث پرمحتواي «عنوان بصري» به روش توصيفي و تحليلي با استفاده از منابع كتابخانه‌اي پرداخته مي‌شود.