آسيب‌شناسي ارزيابي سياست‌هاي فرهنگي ايران در ارتباط با منع استفاده از شبكه‌هاي ماهواره‌اي

شاخص‌هاي سياست فرهنگي، تمركز خود را بر جنبه‌هاي فرهنگ معطوف داشته است اما در ساختارهاي سياست‌گذاري، پارامترهايي مانند آموزش، نهادهاي اجتماعي، روندهاي تاريخي و بويژه اقتصاد، زيربناي فرهنگ معرفي شده است و در هنگام ارزيابي سياست‌هاي فرهنگي مهم است. هدف از اين پژوهش آسيب‌شناسي ارزيابي سياست‌هاي فرهنگي ايران در منع استفاده از شبكه‌هاي ماهواره‌اي است. پژوهش حاضر از نظر هدف، كاربردي و از نظر گردآوري داده‌ها يك مطالعه كمي است. سئوال اساسي پژوهش اين است كه از ديدگاه خبرگان، آسيب‌هاي ‌اصلي مرحله ارزيابي سياست‌هاي فرهنگي جمهوري اسلامي ايران در منع استفاده از شبكه‌هاي ماهواره‌اي چيست و كدام يك از اهميت بيشتري برخوردار است. جامعه آماري پژوهش تعداد 15 نفر از خبرگان سياست‌گذاري رسانه بوده است. ابتدا شاخص‌هاي مرتبط با ارزيابي سياست‌هاي فرهنگي در خصوص نوع كاركرد شبكه‌هاي ماهواره‌اي، با تكنيك دلفي خاكستري شناسايي‌ و ميزان اهميت شاخص‌هاي تاييد شده، با تكنيك‌ خبره محور سوارا تعيين شد. نتايج نشان داد، عدم وجود شاخص‌هاي ارزيابي مرتبط با سياست‌هاي اقتصادي، آموزشي و اجتماعي در بطن سياست‌هاي فرهنگي، نبود همگرايي در خصوص تدوين و اجراي طرح مهندسي فرهنگي كشور در گذشته،عدم تدوين الگوي سياست‌گذاري در مواجه با شبكه‌هاي ماهواره‌اي، عدم توجه وارزيابي جنگ‌هاي ادراكي و شناختي ،عدم ارزيابي همسويي سياست‌هاي تدوين شده با تنوع فكري و شكاف نسلي در جامعه، نبود پژوهش‌هاي اثرگذار در خصوص تببين منظومه فكري امام خامنه‌اي(مدظله العالي) در تدوين سياست‌هاي فرهنگي، از مهمترين آسيب‌هاي ارزيابي سياست‌هاي فرهنگي مرتبط با شبكه‌هاي ماهواره‌اي است