رابطه معناي زندگي، خودشفقت‌ورزي و حمايت اجتماعي ادراك‌شده با ترس از پيري: نقش ميانجيگري سلامت معنوي

اهداف ترس از پيري موضوعي مهم در زندگي سالمندان است كه مي‌تواند بر كل زندگي فردي، بين فردي و سلامت روان‌شناختي سالمند تأثير داشته باشد. هدف اصلي پژوهش حاضر رابطه معناي زندگي، خودشفقت‌ورزي و حمايت اجتماعي ادراك‌شده با ترس از پيري و نقش ميانجيگري سلامت معنوي در سالمندان شهر ايلام بود.  مواد و روش ها پژوهش حاضر، مطالعه‌اي مقطعي‌توصيفي از نوع همبستگي است. جامعه آماري اين پژوهش متشكل از سالمندان با دامنه سني (65-80) سال و با روش نمونه‌گيري از نوع هدفمند بود كه نمونه‌هاي اين پژوهش شامل 300 (مرد/زن) سالمند از شهر ايلام بود. ابزار ارزيابي پرسش‌نامه‌­هاي پرسش‌نامه معناي زندگي استگر و همكاران، خودشفقت‌ورزي نف، پرسش‌نامه حمايت اجتماعي فيلپس، پرسش‌نامه ترس از پيري لاشر و پرسش‌نامه سلامت معنوي پولوتزين و اليسون مورد استفاده قرار گرفت. داده‌ها با شاخص‌هاي آمار توصيفي ضريب همبستگي پيرسون و مدل‌يابي معادله ساختاري آموس نسخه 24 و روش حداكثر درست نمايي يا (ML) با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 26 استفاده شد.  يافته ها از مجموع كل (300=n) نمونه پژوهش، 140 نفر (46/77 درصد) مرد و 160 نفر (53/33 درصد) زن بودند. در نمونه موردمطالعه، ازنظر دامنه سني 157 نفر (52/33 درصد) در گروه سني 65 تا 69 سال، 83 نفر (28/33درصد) در گروه سني 70 الي 75 سال و 58 نفر (19/33 درصد) در گروه سني 76 الي 80 سال قرار داشتند. مقادير مربوط به ضريب مسيرها در مدل پژوهش بيانگر آن بود كه معناي زندگي 39 درصد، خودشفقت‌ورزي 43 درصد و حمايت اجتماعي ادراك‌شده 27 درصد تغييرات مربوط به متغير ترس از پيري را به‌طور مستقيم تبيين مي‌كنند. از سوي ديگر، نتايج نشان داد كه متغير معناي زندگي و خودشفقت‌ورزي به‌طور غيرمستقيم از طريق متغير ميانجي‌-سلامت معنوي-بر ترس از پيري تأثير دارد. اين در حالي است كه سلامت معنوي ازنظر آماري نقش ميانجي براي تأثيرگذاري حمايت اجتماعي بر ترس از پيري ندارد (P 0/05). نتيجه گيري مي‌توان از متغيرهاي معناي زندگي، خودشفقت‌ورزي، حمايت اجتماعي ادارك‌شده و سلامت معنوي در راستاي مداخلات آموزشي درماني ترس از پيري در سالمندان بهره گرفت.