رابطه دين ‌داري با معناداري زندگي و سلامت معنوي دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي بابل در دوران شيوع كوويد - 19

سابقه و هدف: يكي از حوزه‌هايي كه امروزه مباحث بسياري را برانگيخته است، پيامدهاي شيوع كوويد-19 بر بعد ديني زندگي است. به همين دليل، پژوهش حاضر با هدف بررسي رابطه دين‌داري با معناداري زندگي و سلامت معنوي دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي بابل در دوران شيوع كوويد-19 انجام شد. مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر يك مطالعه توصيفي همبستگي است. نمونه آماري شامل 330 نفر از دانشجويان 20تا 29 ساله دانشگاه آزاد اسلامي واحد بابل در سال تحصيلي1400-1399 بودند كه به صورت نمونه‌گيري تصادفي ساده و از طريق شبكه‌هاي مجازي با توزيع لينك پرسش‌نامه در پژوهش شركت كردند. داده‌ها از طريق پرسش‌نامه‌هاي استاندارد سلامت معنوي پولوتزين و اليسون (1983)، مقياس معناداري زندگي استايگر و فرايزر (2006)، مقياس سنجش دين‌داري خداياري‌فرد و همكاران (1385) جمع‌آوري شد. داده‌هاي به‌دست‌آمده با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 26 و روش‌هاي آمار توصيفي و ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون كانوني تجزيه‌وتحليل شد. در اين پژوهش همه موارد اخلاقي رعايت شد و مؤلفان هيچ‌گونه تضاد منافعي را گزارش نكردند. يافته‌ها: يافته‌ها نشان داد بين دين‌داري با معناداري زندگي و سلامت معنوي در دانشجويان رابطه مثبت و معناداري وجود دارد. مقدار تأثير دين‌داري بر معناداري زندگي دانشجويان 0.651 و بر سلامت معنوي 0.552 بود. استنتاج: هدف قرار دادن معناداري زندگي و سلامت معنوي به كمك مداخله‌هاي ديني و مذهبي در بهبود معناداري زندگي و سلامت معنوي دانشجويان در دوران اپيدمي كوويد-19 مؤثر بوده است.