تأثير آموزش مكانيسم عصبي درد همراه با تمرينات كنترل حركتي هدفمند شناختي بر درد، ناتواني، حساسيت مركزي و ترس از حركت در افراد داراي كمردرد مزمن غيراختصاصي

ﻣﻘﺪﻣﻪ: هدف از اين مطالعه مقايسه اثربخشي تركيب آموزش مكانيسم عصبي درد و تمرينات كنترل حركتي هدفمند شناختي با تمرينات كنترل حركتي هدفمند شناختي به‌تنهايي در بيماران داراي كمردرد مزمن بود. ﻣﻮاد و روش‌ها: پنجاه و چهار بيمار داراي كمردرد مزمن (گروه آموزش مكانيسم عصبي درد همراه با تمرينات كنترل حركتي هدفمند شناختي =27 نفر و گروه تمرينات كنترل حركتي هدفمند شناختي =27 نفر) در اين مطالعه شركت كردند. درد، ناتواني، فهرست حساسيت مركزي و ترس از حركت همه بيماران در ابتدا و هشت هفته پس از مداخلات ارزيابي شد. از آناليز واريانس با اندازه هاي تكراري و مدل هاي آميخته خطي، براي بررسي تفاوت هاي بين‌گروهي استفاده شد. يﺎﻓﺘﻪﻫﺎ: اثر متقابل گروه×زمان براي درد (0.008=P)، حساسيت مركزي (0.002=P) و ترس از حركت (0.001 P) در گروه آموزش مكانيسم عصبي درد همراه با تمرينات كنترل حركتي هدفمند شناختي نسبت به گروه تمرينات كنترل حركتي پس از هشت هفته يافت شد. اثرات اصلي زمان براي درد، ناتواني و ترس از حركت پس از مداخلات مشاهده شد (0.001 P). هيچ اثر متقابل زمان×گروه براي ناتواني (0.50=P) يافت نشد.  ﻧﺘﯿﺠﻪﮔﯿﺮي: يافته‌هاي اين مطالعه از اضافه‌كردن آموزش مكانيسم عصبي درد به‌عنوان يك مكمل مؤثر باليني به تمرينات كنترل حركتي هدفمند شناختي در بيماران كمردرد مزمن حمايت مي‌كند.