اثر فعاليت ورزشي منظم بر نيمرخ اسيدهاي آمينه افراد ساكن در استان‌هاي درگير ذرات گردوغبار ايران

هدف: هدف از تحقيق حاضر بررسي اثر فعاليت ورزشي منظم بر نيمرخ اسيدهاي آمينه افراد ساكن در استان‌هاي درگير ذرات گردوغبار ايران است. روش‌ها: تعداد 50 مرد سالم غير فعال (سن: 5.1±31.64 سال؛ شاخص توده بدن: 5.6±26.33) در استانهاي خوزستان (15 نفر) و ايلام (15)  و كرمانشاه (20) به صورت داوطلبانه انتخاب و به صورت  تصادفي در دو گروه كنترل و فعاليت بدني منظم تقسيم شدند.  درصد چربي، اكسيژن مصرفي بيشينه، آمينو اسيدها قبل از مطالعه، 48 ساعت قبل از رخداد ذرات گرد و خاك و پس از پايان مطالعه مورد بررسي قرار گرفت. يافته‌ها: تفاوت معناداري براي اثر زمان (پيش آزمون – 22 ارديبهشت 1402) برروي اسيد آمينه آرژنين، آلانين، لوسين، ايزولوسين، والين، اكسيژن مصرفي بيشينه و درصد چربي بدن در گروه تمرين وجود داشت (0.05 p). با اين وجود اثر زمان در گروه كنترل براي متغيرهاي مطالعه تفاوت معناداري نشان نداد (0.05 p). تفاوت معناداري براي تغيير درصد چربي بدن بين دو گروه كنترل و تمرين (0.01=p) و نيز اكسيژن مصرفي بيشينه گروه كنترل و تمرين مشاهده گرديد (0.01=p). نتبجه‌گيري: نتايج تحقيق حاضر نشان داد تمرينات ورزشي منظم ميتواند آسيبهاي ناشي از قرار گيري در معرض ذرات گرد و خاك را در جمعيت در معرض كاهش دهد.