پيش‎بيني بهزيستي روان‎شناختي سالمندان براساس راهبردهاي تنظيم هيجان، كيفيت دلبستگي به خدا و اضطراب وجودي

در پژوهش حاضر با هدف پيش‎بيني بهزيستي روان‎شناختي سالمندان براساس راهبردهاي تنظيم هيجان، كيفيت دلبستگي به خدا و اضطراب وجودي، تعداد 218 نفر از سالمندان بالاي 60 سال شهر تهران (120 نفر زن و 98 نفر مرد)، از بين سالمندان مراجعه‎كننده به پارك‎هاي مناطق دو و پنج شهرداري تهران به صورت در دسترس و براساس قاعده سرانگشتي گرين انتخاب شدند. اين پژوهش از نوع پژوهش‎هاي توصيفي همبستگي مي‎باشد. با استفاده از اطلاعات گرد‎آوري شده با پرسشنامه بهزيستي روان‎شناختي ريف (فرم بلند)، پرسشنامه راهبردهاي تنظيم شناختي هيجان (CERQ) گارنفسكي و همكاران، پرسشنامه دلبستگي به خدا M−SAS غباري‎بناب و پرسشنامه اضطراب وجودي گود و گود ميزان رابطۀ متغيرهاي پيش‎بين و ملاك مورد آزمون قرار گرفت. جهت تحليل داده‎ها و آزمون فرضيه‎هاي پژوهش از روش ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون استفاده شد. يافته‎ها نشان داد كه سطح معناداري متغيرهاي راهبردهاي تنظيم هيجان مثبت و منفي، كيفيت دلبستگي به خدا و اضطراب وجودي كمتر از 0.05 است (0.05 P)؛ بنابراين بين متغيرهاي مذكور و بهزيستي روان‌شناختي رابطه معنادار وجود دارد؛ همچنين راهبردهاي تنظيم هيجان مثبت و كيفيت دلبستگي به خدا پيش‎بيني‎كننده معنادار مثبت بهزيستي روان‌شناختي است و با افزايش آنها در سالمندان، بهزيستي روان‎شناختي افزايش مي‎يابد و برعكس؛ اما راهبردهاي تنظيم هيجان منفي و اضطراب وجودي پيش‎بيني‎كننده معنادار منفي بهزيستي روان‌شناختي مي‎باشند كه افزايش آنها موجب كاهش بهزيستي روان‌شناختي در سالمندان مي‎گردد و برعكس.