جايگاه آسياي مركزي در سياست خارجي جديد هند: برداشت‌هايي براي ايران

اين نوشتار تلاشي است تا هم‌زمان با بررسي جايگاه آسياي مركزي در سياست خارجي جديد هند، منافعي كه از همكاري‌هاي هند و اين منطقه متوجه ايران مي‌شود، مورد مطالعه و كندوكاو  قرار گيرد. در اين نوشتار در پي پاسخ به اين پرسش هستيم كه آسياي مركزي چه جايگاهي در سياست خارجي جديد هند داشته و رابطۀ هند با اين منطقه براي ايران چه فرصت‌هايي به همراه دارد؟ در پاسخ اين فرضيه مطرح مي‌شود كه آسياي مركزي به‌واسطۀ موقعيت ژئوپليتيك و منابع غني انرژي، بازار و دسترسي به اروپا، براي هند جايگاه راهبردي دارد و دسترسي اين كشور به منطقه از راه ايران منافع مشترك و انفرادي دو طرف را تحقق مي‌بخشد. در اين نوشتار با استفاده از روش كيفي و شيوۀ نمونه‌پژوهي و روندپژوهي با كاربست نظريۀ نوليبرال‌گرايي، موضوع را تحليل مي‌كنيم. يافته‌هاي نوشتار نشان مي‌‌دهد كه آسياي مركزي براي هند از نظر ژئوپليتيكي، اقتصادي و تجاري بسيار اهميت دارد. تحولات اخير افغانستان و روي‌كارآمدن طالبان، دستيابي هند به منطقه را از مسير افغانستان با دشواري روبه‌رو كرده است. ازاين‌رو وابستگي هند به ايران براي رسيدن به آسياي مركزي بيشتر مي‌شود. ايران به‌دليل ظرفيت‌هاي بالقوۀ خود مي‌تواند مسير مناسبي براي هند به آسياي مركزي و فراتر از آن اروپا فراهم كند. از سويي، خود نيز از منافع همكاري منطقه‌اي بهره‌مند شود.