بررسي معماي صرف سهام در ايران: رهيافتي كاربردي با استفاده از مدل تعادل عمومي پوياي تصادفي

صرف ريسك سهام از تفاوت بازدهي دارايي ريسكي سهام و بازدهي دارايي بدون ريسك حاصل مي‌شود. در ادبيات نظري شكست تئوري مالي جهت توضيح صرف ريسك سهام بالا، به معماي صرف سهام شهرت يافته است. اين معما نخستين بار توسط مهرا و پرسكات در چارچوب مدل قيمت‌گذاري دارايي بر‌ ‌اساس مصرف معرفي شد و به بيان اين مطلب مي‌پردازدكه بازدهي سهام به قدري بالا است كه نوسان رشد مصرف واقعي قادر به توضيح آن نيست. از اين‌رو بررسي معما از آن جهت اهميت دارد كه زمينۀ اصلاح مدل‌هايي را فراهم مي‌آورد كه در مواجه با داده‌هاي مالي به شكست منتهي مي‌شوند. هدف مطالعۀ حاضر بررسي معماي صرف سهام در ايران است. اين مطالعه با تمركز بر ارتباط بين بخش حقيقي و مالي، به تصريح يك مدل تعادل عمومي پوياي تصادفي منطبق با شرايط اقتصاد ايران پرداخته است، مدل تصريح شده قادر است معماي صرف سهام در ايران را با اعمال تكانه‌هاي تكنولوژي‌، مخارج دولت، درآمد نفتي، شاخص قيمت سهام، عرضه پول و اثر اين تكانه‌ها بر بازدهي دارايي‌ها و مصرف مورد بررسي قرار دهد. نتايج حاصل شده نشان داد كه شوك‌هاي تكنولوژي‌، درآمد نفتي و قيمت سهام در مقدار پارامتر ريسك‌گريزي بالا و خارج از محدودۀ قابل قبول، ضمن هموارسازي مصرف و ايجاد صرف سهام بالا مي‌توانند دركوتاه‌مدت، ميان‌مدت و بلند‌مدت معماي صرف سهام در ايران را توضيح بدهند.