منع استمتاع از زوجه صغيره، با استناد به مخصّص لبّي

نكاح صغيره، از يكسو با مقوله نكاح و از ديگرسو با حوزه حقوق اطفال، مرتبط و از اينرو، مقتضي دقّت مضاعف است. در نكاح صغيره، در عين اجماع بر حرمت آميزش، استمتاعات غير وطي از قبيل تفخيذ، تقبيل و ... حتي درشيرخوار جايز شمرده‌ شده است كه چه ‌بسا مصداق كودك‌آزاري هم دانسته ‌شود. نوشتار حاضر، به روش توصيفي - ‌تحليلي، ضمن بررسي اقوال و ادله آنها بر اين باور است كه اساساً موضوع استمتاع جنسي، زوجه بالغ بوده، نه طفل؛ و علاوه بر ايراد صدمات رواني و  تربيتي كه از اين رهگذر به طفل وارد شده و به ‌حكم ادله نفي ضرر، مورد نهي است. عقل نيز به‌ طور قطعي، حاكم به قبح آن بوده و در واقع، اين قبيل استمتاعات، به وسيله مخصّص لبّي از حكم جواز، خارج و به حكم اوّلي، حرام است. اگرچه برخي براي پرهيز از معضلات ياد شده، نكاح صغيره را از اساس باطل دانسته‌اند كه به نظر مي‌رسد در صورتي كه غرض‌ عقلائيِ ديگري براي چنين نكاحي مطرح نباشد، بايد آن‌را پذيرفت وگرنه، به حكم قواعد عمومي باب معاملات و نكاح، عقد با رعايت موارد يادشده، صحيح است. از اهداف اصلي اين نوشتار، كه جنبه ابتكاري و انحصاري نوشتار حاضر نيز محسوب مي‌شود بهره بردن از بحث مخصّص لبّي براي گره‌گشائي از يك مسأله فقهي و حقوقي است (بررسي نتيجه إعمال مخصّص لبّي در خصوص استمتاعات غير وطي از زوجه صغيره) چه تاكنون اين بحث تنها در لابلاي كتب اصولي و در قالب مثال هاي بسيط مطرح مي‌ شده و كمتر در مقام افتاء بدان استناد شده است.