كاربرد داده‌هاي ثبتي و اداري در سرشماري نفوس و مسكن، مطالعه‌ي موردي: برخي كشورهاي منطقه‌ي آسيا و اقيانوسيه

در طول دهه‌هاي گذشته، چالش‌ هاي زيادي براي سرشماري سنتي وجود داشته است. گردآوري اطلاعات از افراد يك كشور با استفاده از روش‌هاي سنتي يك عمليات عظيم و پرهزينه و يك نگراني كليدي است. علاوه بر اين، كاهش تمايل جامعه براي پاسخ‌گويي به پرسش‌نامه‌هاي سرشماري و بحران‌هاي غير منتظره مانند همه‌گيري كوويد 19، توليد آمارهاي قابل اعتماد با جزئيات جغرافيايي و محتوايي لازم را براي اداره‌هاي آمار ملي دشوار كرده است. اما توسعه‌ي فناوري‌هاي جديد و رويكردهاي گرد‌آوري داده‌ها به اين معني است كه فرصت‌هاي نوظهوري نيز وجود دارد. تمايل روزافزون استفاده از منابع اداري در اجراي سرشماري‌ها، امكان كاهش هزينه‌ها، بهبود كيفيت داده‌ها و توليد اطلاعات مكرر را به‌صورت سالانه فراهم آورده است. مطالعه‌ي رويكردهاي مختلف اتخاذشده توسط برخي از كشورهاي منطقه‌ي آسيا و اقيانوسيه نشان مي‌دهد كه در حال حاضر از داده‌هاي اداري به روش‌هاي مختلفي براي پشتيباني از عمليات سرشماري‌ها استفاده مي‌شود. بررسي اين رويكردها، براي ياري و راهنمايي كشورهايي كه در حال تأمل در به‌كارگيري يا توسعه‌ي استفاده از داده‌هاي اداري در سرشماري هستند، بسيار مفيد خواهد بود. در اين مقاله ضمن مرور تعريف ثبت و انواع ثبت‌هاي اداري مورد استفاده در سرشماري ثبتي‌مبنا، اقدامات انجام‌شده در برخي كشورها در حركت به سمت سرشماري ثبتي‌ مبنا ارائه مي‌شود.