كاركرد زيبايي معناشناختي پيام‌رساني تنانه در غزليات انوري براساس نظريه فلسفي بدن

پيام‌رساني تنانه بياني روشن‌ از ارتباط غيركلامي است كه برپايه تن و ملائمات آن، در روابط بينا‌فردي، شكل مي‌گيرد. اين نوع از پيام‌رساني آگاهانه يا ناآگاهانه، همراه با كلام يا بدون آن و به‌مثابه عاملي فرازباني، صورت مي‌پذيرد. در پهنه ادبيات فارسي، انوري از جمله شاعراني است كه به كاربرد عناصر تنانه در قصايد و به‌ويژه در غزليات خود مبادرت ورزيده است. در پژوهش پيش روي به كمك روش توصيفي-تحليلي و بر پايه نظريه فلسفي بدن، به چهل غزل او از منظر دوازده رويكرد پرداخته شده است؛ يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه بالاترين بسامد رويكردهاي تنانگي در غزليات انوري، متعلق به رويكرد زيبايي‌شناسانه است كه تقويت‌كننده جنبه هنري غزل اوست. رويكردهاي ديگر بر اساس بسامد عبارت بودند از: رويكرد سياسي؛ رويكرد روان‌شناسانه؛ رويكرد فرهنگي-اجتماعي؛ رويكرد زيست‌شناسانه؛ رويكرد هستي‌شناسانه؛ رويكرد جنسيتي؛ رويكرد فلسفي؛ رويكرد متافيزيكي و رويكرد نشانه‌شناسانه. فراواني اين رويكردها و چگونگي توزيع آن‌ها در غزل انوري، هم درونمايه اصلي شعر او را نشان مي‌دهد و هم منعكس‌كننده سبك غالب شعرغيرعرفاني قرن ششم است كه بيش از آن كه معنامند و انديشه‌گرا باشد، فرم‌گرا و مبتني بر آرايش‌هاي زباني است.