بهبود تضمين كيفيت نرم‌افزار با استفاده از استانداردهاي رايج جهاني

محيط توسعه و نگهداري نرم افزار، به‌عنوان محيط تضمين كيفيت نرم افزار ناميده مي شود. در دنياي امروز كه نرم‌افزارهاي پيچيده و حياتي بسياري در زندگي روزمره استفاده مي‌شوند، اطمينان از كيفيت و قابليت اطمينان و به عبارتي تضمين كيفيت اين محصولات امري ضروري است. ازسوي‌ديگر، براي افزايش احتمال موفقيت پروژه ها، استفاده از استانداردهاي كيفيت نرم افزار براي هدايت فرايند تضمين كيفيت، بسيار حائز اهميت است. پدافند غيرعامل در نرم‌افزار به مجموعه اقداماتي اشاره دارد كه براي افزايش امنيت و كاهش آسيب‌پذيري نرم‌افزار در مقابل تهديدات، انجام مي‌شود. استانداردهاي تضمين كيفيت نرم‌افزار همچون ISO 9001 و ISO 25010، بر ايجاد نرم‌افزارها با ويژگي‌هايي مانند امنيت، قابليت اطمينان و انعطاف‌پذيري تأكيد دارند. اين ويژگي‌ها، همسو با اهداف پدافند غيرعامل هستند؛ زيرا نرم‌افزارهاي امن و انعطاف‌پذير مي‌توانند در مقابل تهديدات مختلف مقاوم بوده و امكان ادامه فعاليت را فراهم كنند. استانداردهاي ISO مانند ISO 9001 و ISO 25010 و نيز استانداردهاي IEEE از قبيل IEEE 730 و IEEE 829، مفاهيم مبنايي و اصول كليدي را براي تضمين كيفيت نرم‌افزار تعريف مي‌كنند. اين استانداردها در فرايند تضمين كيفيت نرم‌افزار، براي بهبود عملكرد و كيفيت نرم‌افزار، نقش قابل‌توجهي ايفا مي‌كنند. در اين مقاله، به بررسي 8 استاندارد رايج و متداول تضمين كيفيت نرم‌افزار در دو دسته بندي «استانداردهاي فرايند پروژه» و «استانداردهاي مديريت كيفيت» مي‌پردازيم. اين مقاله مي‌تواند توسط سازمان‌هاي توسعه‌دهنده نرم‌افزار و مديران پروژه‌هاي نرم‌افزاري، در جهت ارتقاي كيفيت محصولات خود مورد استفاده قرار گيرد.