مقايسه‌ي اثربخشي آموزش مهارت ‌هاي اجتماعي هيجاني و مثبت ‌انديشي بر بهزيستي روان ‌شناختي و سازگاري دانشجويان دانشگاه امام علي (ع)

مشاغل نظامي و انتظامي داراي تنيدگي بالا و پيچيدگي ‌هاي خاصي هستند كه در سرتاسر دنيا توأم با ناسازگاري، مخاطرات جسماني و زندگي در شرايط سخت است؛ بنابراين افراد مشاغل پرخطر مانند نظاميان، بيشتر در معرض ابتلا به بيماري‌هاي روان‌شناختي قرار دارند. پژوهش حاضر با هدف مقايسۀ اثربخشي آموزش مهارت‌هاي اجتماعي - هيجاني و مثبت‌انديشي بر بهزيستي روان‌شناختي و سازگاري دانشجويان دانشگاه امام علي (ع) انجام شد. اين پژوهش ازنظر هدف، كاربردي و ازلحاظ روش، آزمايشي با پيش‌آزمون ـ پس‌آزمون با گروه كنترل بود. جامعۀ آماري شامل دانشجويان سال اوّل دانشگاه بود. نمونه آماري شامل 21 نفر براي هر يك از گروه‌هاي آزمايشي و 20 نفر براي گروه كنترل بود؛ كه به روش تصادفي انتخاب و در گروه‌ها جايگزين شدند. ابزار گردآوري داده‌ها شامل پرسش‌نامه‌هاي 84 سؤالي بهزيستي روان‌شناختي ريف و 160 سؤالي سازگاري بل بود. داده‌ها با استفاده از روش آماري تحليل كوواريانس چند متغيره تجزيه‌وتحليل شدند. نتايج نشان داد كه هم آموزش مهارت‌هاي اجتماعي - هيجاني و هم آموزش مثبت‌انديشي موجب بهبود بهزيستي روان‌شناختي و سازگاري در سطح P 0.01 شده و در مقايسه بين دو نوع مداخله نيز، آموزش مهارت مهارتهاي اجتماعي - هيجاني مؤثرتر بود. در پيگيري سه‌ماهه نيز نتايج تكرار شد.