نقش رهبري تحول‌آفرين در فرسودگي شغلي كاركنان با تأكيد بر متغيرهاي ميانجي اضطراب، استرس شغلي و تنهايي در محل كار (موردمطالعه: معلمان ابتدايي آموزش‌و پرورش شهرستان پاوه)

تدريس، شغلي پر ارزش و درعين‌حال طاقت‌فرسا و پراسترس است؛ معلمان با ساعات كار طولاني و حجم كاري سنگين، به‌راحتي طعمه فرسودگي شغلي شده و اثربخشي و كيفيت آموزش آنها كاهش مي‌يابد؛ هدف از انجام پژوهش حاضر بررسي تأثير رهبري تحول‌آفرين در كاهش فرسودگي شغلي معلمان است. پژوهش حاضر بر مبناي هدف، جز تحقيقات كاربردي است و ازنظر شيوه گردآوري اطلاعات، از نوع توصيفي و پيمايشي است و با توجه به بررسي رابطه ميان متغيرها، تحقيق علي- همبستگي است. براي گردآوري داده ها از پرسشنامه استاندارد استفاده شد؛ جامعه آماري پژوهش، معلمان ابتدايي آموزش‌وپرورش شهرستان پاوه به تعداد 150 نفر بود و طبق فرمول كوكران، حجم نمونه 98 نفر انتخاب شد. تجزيه‌وتحليل داده‌ها با نرم‌افزار  اس پي اس اس و ايموس صورت گرفت؛ با توجه به نتايج آزمون فرضيات مي‌توان گفت كه تمامي فرضيات پژوهش در سطح اطمينان 95% پذيرفته شدند ولي فرضيه تأثيرگذاري رهبري تحول‌آفرين بر فرسودگي شغلي از طريق مسير اضطراب رد شد. در انتهاي مقاله نيز پيشنهادهايي براي كاهش فرسودگي شغلي به مديران آموزش‌وپرورش ارائه شد.