بررسي رابطه جمعيت و قدرت ملي در جمهوري اسلامي ايران (با تأكيد برآموزه هاي ديني)

هدف اين نوشتار بررسي نسبت جمعيت و قدرت ملي در جمهوري اسلامي ايران است كه با رويكردي به آموزه‌هاي ديني قوام بيشتري مي‌يابد. هرچند مباني آموزه‌هاي ديني اسلام، خود به‌مثابه چهارچوبي دقيق از نظريه‌هاي جمعيت و قدرت قابل‌استفاده است؛ اما به اقتضاي گستره تحقيق، از رهيافت نظري «باري بوزان» و «اولي ويور» نيز كه از نمايندگان شاخص مكتب كپنهاگ هستند، به‌صورت تلفيقي بهره برده شد تا به اين پرسش پاسخ داده شود كه رابطه افزايش جمعيت و قدرت ملي جمهوري اسلامي ايران با توجه به مباني ديني آن چيست؟ در اين راستا، اطلاعات به روش كيفي و با استفاده از منابع كتابخانه‌اي جمع‌آوري و به روش توصيفي- تحليلي بررسي شد. نتايج نشان داد كه ايران در شرايط نويني از تجارب جمعيتي و متغيرهاي مربوط به آن است كه مي‌تواند در برنامه‌هاي ميان‌مدت و بلندمدت آن تأثيري مثبت بگذارد؛ در اين ‌بين، نوع نگاه و تحليل درست متصديان امر امنيت بايد به‌گونه‌اي باشد كه ازدياد نرخ جمعيت بتواند به‌مثابه تضاعف سرمايه‌هاي اجتماعي، در راستاي قدرت ملي و نشان دادن ابعاد آن در سطوح منطقه‌اي و بين‌المللي تعريف شود. در حقيقت، داده‌هاي جمعيتي به‌عنوان اولويتي بي‌بديل و اثرگذار در قدرت ملي بايد در قلمروهاي امنيتي و سياسي در جهت امن‌سازي كشور مورد توجه قرار گيرد.