بيهوشي صحرائي در اسبچه خزر

اين مطالعه با هدف ارزيابي تعدادي از پارامترهاي كلينيكي به دنبال بيهوشي صحرائي در اسبچه هاي خزر انجام شد. از دوازده رأس اسبچه هاي سالم از هر دو جنس نر و ماده در اين مطالعه استفاده شد. ابتدا با 2 ميلي گرم بر كيلوگرم زايلازين به اسبچه ها پيش بيهوشي داده شد. مطالعه در پنج گروه ادامه يافت كه عبارت بودند از: گروه 1 (پروپوفول)، گروه 2 (آسپرومازين- كتامين)، گروه 3 (ديازپام- كتامين)، گروه 4 (ميدازولام- كتامين) و گروه 5 (تيوپنتال سديم 5%). دارو يا تركيبات بيهوشي 10 دقيقه بعد از آرام بخشي تجويز شدند. تعدادضربان قلب، تعداد تنفس، زمان القاء بيهوشي، طول دوره بيهوشي جراحي، دوره بازگشت از بيهوشي و زمان ايستادن اندازه گيري شد. به دنبال انجام پيش بيهوشي، آرام بخشي مطلوب بدون ايجاد هيجان حاصل شد. نتايج اختلاف معني دار در زمان القاء بيهوشي و زمان ايستادن بين گروه پروپوفول با ساير گروه ها را آشكار ساخت (0/05≥P). در مقايسه با ساير گروه ها در گروه 1 ضربان قلب به صورت معني دار افزايش يافت. تعداد تنفس در گروه هاي 1و 5 در مقايسه با ساير گروه ها كاهش يافت. نتايج اين مطالعه نشان داد كه گروه هاي 2، 3 و 4 القاء بيهوشي بدون استرس، بيهوشي آسان و قابل كنترل، بي دردي و شلي عضلاني مناسبي را فراهم مي كنند. پيشنهاد مي شود كه از پروپوفول و تيوپنتال سديم نيز براي ايجاد بيهوشي سبك استفاده گردد.