تأثير شاخص تركيبي حاكميت خوب بر اثربخشي هزينه هاي سلامت و تضمين توسعه انساني

مقدمه: هزينه‌هاي سرانه مراقبت‌هاي بهداشتي يكي از ابزارهاي سياستي كليدي است كه در توسعه انساني انتظار مي‌رود. در اين راستا براي دستيابي به رشد اقتصادي بهتر و توسعه انساني در هر اقتصادي، وجود حكمراني خوب به ‌ويژه در كشورهاي درحال‌ توسعه بسيار مهم است. روش كار: اين تحقيق از روش تخمين دومرحله‌اي گشتاور تعميم‌يافته براي ايران از سال 1375 تا 1400 با داده هاي گردآوري شده توسط بانك جهاني، بانك مركزي و مركز آمار ايران استفاده مي كند. تخمين ها با استفاده از نرم افزار Eviwes 10 صورت گرفته است. يافته‌ها: نتايج تخمين مدل نشان مي‌دهد كه افزايش يك‌درصدي در هزينه‌هاي مراقبت‌هاي بهداشتي در يك اقتصاد منجر به افزايش 0/498 واحدي در  توسعه انساني با ارزش احتمال 0/068 مي شود. نتايج بررسي هدف دوم تحقيق نشان داد كه شاخص تركيبي حاكميت خوب مقداري مثبت برابر با 0/542 و ارزش احتمال 0/071 را داراست. همچنين بررسي هدف سوم تحقيق نشان داد كه ضريب متغير تعامل بين هزينه هاي مراقبت هاي بهداشتي و شاخص حكمراني خوب مثبت و برابر با 0/732 با ارزش احتمال 0/048 است. نتيجه‌گيري: مي‌توان بيان كرد كه اگر كشور بتوانند يك محيط حكمراني خوب را تضمين كند، هزينه‌هاي مراقبت‌هاي بهداشتي در افزايش HDI مؤثرتر است و تعامل شاخص حاكميت با هزينه‌هاي بهداشتي تضمين مي‌كند كه تنظيم حكمراني باكيفيت، ابزاري جدايي‌ناپذير براي اثربخشي هزينه‌هاي مراقبت‌هاي بهداشتي براي افزايش توسعه انساني در ايران است.