نقش تحول‌يافتگي من و بازنمايي‌هاي روابط موضوعي در تصميم گيري براي مهاجرت

مقدمه: از رهيافت نظريه روابط موضوعي، انتخاب مهاجرت تحت‌تأثير ميزان تحول‌يافتگي من ممكن است ماهيت انطباقي يا غيرانطباقي داشته باشد. نظر به اهميت روابط موضوعي و تحول‌يافتگي من در تصميم گيري مهاجرت و سازگاري پس از آن، هدف پژوهش حاضر بررسي نقش ميزان تحول يافتگي من و بازنمايي هاي روابط موضوعي در تصميم به مهاجرت بود. روش: نمونه شامل 376 نفر از افراد در محدوده سني 20 45 كه تاكنون تجربه مهاجرت نداشتند بود. داده‌ها با استفاده از مقياس روابط موضوعي بل ( بل و همكاران، 1986)، سياهه رواني اجتماعي تحول‌يافتگي من(ماركستروم و همكاران، 1997) و دو پرسش محقق ساخته در مورد قصد مهاجرت و اقدام جمع آوري شد. بر اساس پاسخ آزمودني‌ها، سه گروه از افراد مورد مقايسه قرار گرفتند: افرادي كه قصد ماندن در ايران دارند، افرادي كه قصد مهاجرت دارند و گروه سوم كه در مورد مهاجرت دچار ترديد هستند. هم چنين در گروهي كه قصد مهاجرت داشت، مقايسه اي بين افرادي كه اقدامات خود را آغاز كرده بودند و افراد بدون اقدام، انجام شد. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از روش تحليل چندمتغيري كوواريانس در نرم‌افزار SPSS صورت گرفت.نتايج: يافته‌هاي اين مطالعه نشان داد كه پس از كنترل متغيرهاي جنسيت، تحصيلات و درآمد، افرادي كه قصد ماندن دارند در مقايسه با گروهي كه قصد مهاجرت دارند، نمرات بالاتري در مؤلفه‌هاي وفاداري، عشق، اميد، خرد و اراده و نمرات پايين‌تري در ابعاد بيگانگي و خودمحوري روابط موضوعي كسب مي‌كنند. علاوه بر اين، نتايج نشان داد، در گروهي كه قصد مهاجرت دارند،  افرادي كه اقدامات مهاجرتي را آغاز كرده‌اند، نمرات بالاتري در مؤلفه‌هاي خرد، هدف و كفايت از خرده‌مقياس‌هاي تحول‌يافتگي من و نمرات پايين‌تري در ابعاد بيگانگي و بي‌كفايتي اجتماعي روابط موضوعي كسب كرده‌اند.بحث و نتيجه‌گيري: يافته‌ها بر اهميت عواملي مانند اميد، دلبستگي‌، وفاداري را در قصد ماندن در ايران و عوامل اراده، هدف و كفايت در اقدام براي مهاجرت صحه مي گذارد. اين يافته ها نشان مي دهد، شناخت پويايي‌هاي روان‌شناختي مي‌تواند به درك بهتر الگوهاي مهاجرت و پيش بيني رفتار مهاجرتي كمك كند و در فرايند سازگاري پس از هجرت ملاحظات باليني به ارمغان آورد.