مدل‌سازي سرمايه‌گذاري در بنادر با رويكرد پويايي‌شناسي سيستم‌ها (مطالعه موردي:ترمينال كانتينري بندر شهيد رجايي)

در اين تحقيق، مدل پوياي سرمايه‌گذاري در بنادر، با استفاده از رويكرد پويايي‌هاي سيستم،\پانويس{S‌y‌s‌t‌e‌m D‌y‌n‌a‌m‌i‌c‌s} جهت ارزيابي سياست‌هاي مديريتي كه منجر به بهبود توان عملياتي بندر، افزايش درآمد و ظرفيت كشتي‌هاي ورودي به بندر مي‌شود، ارائه شده است و با استفاده از نرم‌افزار ونسيم\پانويس{V‌e‌n‌s‌i‌m} اجرا گرديد. اعتبار مدل پيشنهادي با استفاده از سوابق موجود از داده‌هاي واقعي در بندر شهيد رجايي در بازه زماني 1388-1397، كه از طريق مصاحبه با كارشناسان سازمان بنادر و دريانوردي جمع‌آوري گرديد، مورد تأييد قرار گرفته است. سياست‌هاي پيشنهادي اتخاذ شده جهت دستيابي به اهداف سازمان عبارتند از: افزايش سرمايه‌گذاري در ظرفيت ترمينال كانتينري، كاهش تعرفه خدمات بندري و افزايش عمق اسكله. يافته‌هاي حاصل از اين پژوهش نشان مي‌دهد كه نتايج حاصل از شبيه‌سازي سياست‌هاي پيشنهادي مؤثر واقع شده و افزايش مقادير متغيرهاي كليدي مدل از جمله توان عملياتي، ظرفيت، درآمد، تقاضا و ظرفيت كشتي‌هاي ورودي به ترمينال كانتينري را در پي داشته است.