تحليلي بر ويژگي‌هاي قلمرو شخصي در مسكن براساس تيپ‌هاي شخصيتي يونگ

شخصي‌سازيِ جنبه‌هاي مختلف طرح‌هاي معماري يكي از جديدترين موضوعات در دنياي مدرن است. در اين راستا، شناخت انسان و ويژگي‌هاي محيط سكونت او و چگونگي برقراري رابطه ميان اين دو عامل اهميت دارد. هدف از اين پژوهش، تحليل و توصيف اين رابطه با روش كيفي و با تكيه ‌بر مطالعات اسنادي ـ كتابخانه‌اي با هدف تهيۀ راهنماي طراحي جامع براساس تيپ‌هاي شخصيتي يونگ است؛ بنابراين ابتدا به بررسي نظريۀ تيپ‌هاي شخصيتي يونگ پرداخته شده است. سپس با نگاهي بر مفهوم قلمرو، خلوت‌گزيني و فضاي شخصي‌سازي‌شده در مسكن، به تحليل نيازهاي فرد ازجمله نيازهاي محيطي براساس ويژگي‌هاي روان‌شناختي پرداخته ‌شده است؛ چراكه قلمروهاي شخصي‌سازي‌‌شده حس تعلق به مكان را افزايش مي‌دهد و به واحدهاي مسكوني هويت مي‌بخشد. در ادامه، راهبردهاي طراحي محيطي استخراج ‌شده و براساس شاخص‌هاي محيطي برگرفته از مباني، راهكارهاي محيطي براي شخصي‌سازيِ قلمرو و راهنمايي براي طراح، به‌منظور طراحي محيطي براساس تيپ‌هاي شخصيت نظريۀ يونگ ارائه شده است.