تجارب جهاني در طرح توسعۀ فردي

امروزه يادگيري بعد از فارغ‌التحصيلي نه تنها متوقف نمي‌شود بلكه به‌عنوان نقطۀ شروع توسعۀ نيروي انساني در شغل محسوب مي‌گردد كه در اين راستا يكي از ابزارهاي تقويت يادگيري در حرفۀ افراد، طرح توسعۀ فردي است. در واقع اين طرح يك ابزار كاربردي و برنامۀ زمان‌بندي شدۀ مكتوب در جهت برآورده‌شدن نيازهاي حرفه‌اي كاركنان در راستاي اهداف سازمان و شغل خويش بيان گرديده ‌است. اگرچه كاربرد اين ابزار بسيار متداول است، با اين حال در راستاي آشنايي هرچه بيشتر پژوهش‌گران با نتايج گوناگون تحقيقات متعدد جهاني در زمينۀ اجراي آن، مطالعۀ هدفمندي صورت نگرفته‌است. لذا هدف از اين مطالعه، بررسي يافته‌هاي پژوهش‌هاي جهاني در زمينۀ اجراي طرح توسعۀ فردي و ميزان اثربخشي آن در سازمان‌هاست. نتايج بررسي مجموعاً 23 پژوهش خارجي و داخلي حاكي از آن است كه اكثر آنها اثربخشي قابل‌توجه اجراي اين طرح را بر توسعۀ دانش، بهبود مهارت‌هاي حرفه‌اي و عملكرد كاركنان، ترغيب واكنش حرفه‌ايي و ارتقاي قابليت استخدامي افراد مورد تأكيد قرار داده‌اند. در نقطۀ مقابل، نتايج برخي پژوهش‌ها نيز ماهيت فردي بودن اين طرح را موجب غفلت از راهبردهاي كلان سازماني دانسته، عدم انگيزه‌بخشي و ترغيب شيوۀ بازخوردي، عدم اثرگذاري بر اقدامات حرفه‌ايي در محل كار، تأكيد بر ماهيت زينتي اين طرح و كاربرد غيرواقعي آن را مطرح نموده‌اند. در پاره‌اي ديگر از پژوهش‌ها، برخورداري از پشتيباني كافي به منظور اجراي طرح، نوع محيط يادگيري سازماني، توجه به تيم‌هاي كاري، سبك رهبري، تمركززدايي و نيز حمايت از راهنما يا مربي پشتيبان در نقش هدايت‌كننده نيز عوامل و شرايط اثربخشي اجراي اين طرح عنوان شده‌اند.