مقايسه‌ي تأثير عصاره‌ي هسته‌ي انگور با و بدون وارنيش‌فلورايد و اثر سينرژيسم آن‌ها بر استرپتوكوكوس‌موتانس و لاكتوباسيلوس اسيدوفيلوس دهاني؛ يك پژوهش آزمايشگاهي

سابقه و هدف: استفاده از وارنيش‌فلورايد رويكردي مؤثر در دندان‌پزشكي پيشگيرانه است. با توجه به خواص آنتي‌ميكروبيال عصاره‌ي هسته‌ي انگور (GSE: Grape Seed Extract) و اثرگذاري آن بر رمينراليزاسيون دنداني، مطالعه‌ي حاضر با هدف مقايسه‌ي تأثير اين عصاره با و بدون وارنيش‌فلورايد و نيز اثر سينرژيسم آن‌ها بر باكتري هاي پوسيدگي زاي استرپتوكوكوس‌موتانس و لاكتوباسيلوس اسيدوفيلوس، انجام گرفت. مواد و روش‌ها: در مطالعه‌ آزمايشگاهي و تحليلي حاضر، از تست‌هاي ديسك آگار ديفيوژن (قطر هاله‌ي مهار رشد) و ميكروبراث دايلوشن براي بررسي خواص آنتي‌باكتريال و حداقل غلظت مهاري (Minimum Inhibitory Concentration: MIC) تركيبات استفاده شد. براي كنترل مثبت، از ديسك آمپي‌سيلين و اريترومايسين و براي كنترل منفي، از سرم فيزيولوژيك استريل استفاده شد. تحليل داده‌ها توسط نرم‌افزار SPSS ورژن 16 و آزمون آناليز واريانس (ANOVA) و نيز آزمون‌هاي كروسكال‌واليس، يو من‌ويتني و تي مستقل صورت گرفت. P 0/05 معني دار در نظر گرفته شد. يافته‌ها: بيشترين قطر هاله‌ي مهار رشد در استرپتوكوكوس‌موتانس و لاكتوباسيلوس اسيدوفيلوس به‌ترتيب، در وارنيش 2/5 (mm0/7±12/0) و GSE mg/ml 5 (mm6/1±13/1) و نيز كمترين قطر هاله به‌ترتيب، در GSE 2/5(mm0/9±7/0) و تركيب دو عصاره در غلظت mg/ml2/5 (mm6/9±5/0) به ثبت رسيد. وارنيش كمترين MIC را در هر دو گونه‌ي باكتريايي به ثبت رساند (mg/ml8/7±1/0) و هيچ گونه اثري از سينرژيسم ميان دو ماده ديده نشد؛ بااين‌حال، GSE در غلظت mg/ml 5 عملكردي نسبتاً مشابه با وارنيش نشان داد. استنتاج: GSE مي تواند جايگزيني مناسب براي وارنيش‌فلورايد به‌منظور پيشگيري و كنترل پوسيدگي‌هاي دنداني در مراحل اوليه در نظر گرفته شود.