شماره ركورد
1395821
عنوان مقاله
بحران فلسطين در انديشهي آيتالله بروجردي و امام خميني
پديد آورندگان
قرباني ، سعيد مركز اسناد انقلاب اسلامي - گروه مطالعات تاريخ شفاهي و خاطرات انقلاب اسلامي , فكري ، محمد دانشگاه آزاد اسلامي واحد تهران مركزي , فتحي ، محمد جواد دانشگاه شاهد
از صفحه
103
تا صفحه
130
كليدواژه
آيتالله بروجردي (ره) , امام خميني(ره) , فلسطين , رژيم اسرائيل , بحران
چكيده فارسي
هدف در پژوهش حاضر بررسي مسئلهي فلسطين در منظومهي فكري آيتالله بروجردي(ره) و امام خميني(ره) با استفاده از روش توصيفي– تحليلي است. سؤال پژوهش اين است كه چه تفاوتي در رويكرد آيتالله بروجردي و امام خميني نسبت به فلسطين وجود داشته است؟ دولت فلسطين در سال 1948 ميلادي با رأي سازمان ملل متحد و نفوذ قدرتهاي بزرگ جهاني به دو دولت مجزا تقسيم شد كه دولت فلسطين و رژيم اسرائيل حاصل اين تصميم بود. در مقابل اين روند ايجادشده، اعتراضهاي گستردهاي از جمله حوزههاي علميه و مراجع در بازههاي زماني مختلف شكل گرفت. آيتالله بروجردي در زمان رژيم پهلوي دوم نسبت به اين حادثه تلخ واكنش نشان داد كه در اعلاميهي ايشان آمده است و با پيروزي انقلاب اسلامي در ايران نحوهي برخورد با مسئلهي فلسطين قوت بيشتري گرفت و فضا جهت حمايت از فلسطين بازتر شد. يافته پژوهش نشان ميدهد، آيتالله بروجردي و امام خميني در چگونگي برخورد با مسئله فلسطين رويكرد متفاوتي داشتند. نگاه امام خميني و آيتالله بروجردي در باب مسئلهي فلسطين بر اساس نگاه دو مرجع به بحث دين و سياست و نحوهي فعاليت آنها در حوزههاي ديني و سياسي برميگردد. فرضيه مقاله اين است كه با توجه به مباني فكري امام خميني و آيت الله بروجردي درباره ارتباط دين و سياست، امام خميني اعتقاد به كنشگري فعال و حمايت مادي و معنوي از مسئله فلسطين بود، اما آيت الله بروجردي به خاطر صيانت از حوزه علميه نوپا، رويكرد كنشگري غيرفعال را در حمايت از فلسطينيان انتخاب كرده بود.
عنوان نشريه
بحران پژوهي جهان اسلام
عنوان نشريه
بحران پژوهي جهان اسلام
لينک به اين مدرک