نمود مفاهيم عرفاني و صوفيانه شعر در معماري بقاع متبركه

معماري و ادبيات در كنار هنرهاي ديگر چون نقاشي و موسيقي ازجمله هنرهاي اسلامي‌اند كه از بُعد صوري و لفظي  (فرم و ساختار، ريتم و وزن) و كاربرد مفهومي داراي مشتركات زيادي هستند؛ به‌گونه‌اي كه در برخي موارد ترديدي باقي نمي‌گذارد كه خاستگاه و منشأ وجودي آن‌ها از منبعي واحد است. ادبيات ابزار تفكيك‌نشدني معمار و معمار شخصي شهودگرا است. البته در ادبيات براي رسيدن به اهداف يك طراحي خلاقانه، شعر بر ساير ابعاد ادبيات رجحان دارد. پژوهش حاضر به روش توصيفي و تحليلي و با تكيه بر داده‌هاي منابع كتابخانه به رشتۀ تحرير درآمده است. يافته‌هاي پژوهش حاكي از اين است كه شعر در مفاهيمي چون فضا، فرم، سبك و در حوزه زيباشناسي چون استعاره، تضاد، توازن، نماد، رمز و رنگ داراي مشابهات زيادي مي‌باشد كه نه‌تنها در لفظ، در مفهوم و محتوا نيز نمايان است و اين نشان‌دهندۀ ارتباط و تأثير شعر سنتي در معماري امروز است. از نمونه‌هاي بارز تأثير شعر بر معماري،  نمود مفاهيم عرفاني و صوفيانه ازجمله افكار خيام، عطار، مولانا و سنايي بر مزار و گنبد بقاع متبركه است. معماران دوره صفويه و قاجاريه، موسيقايي، هارموني و مفاهيم شعر شاعران مذكور را دريافته و به حجم بدل ساختند. آثار معماري به‌دست آمده تبلور شاهكاري برآمده از ارتباط و تلفيق ادبيات و معماري است.اهداف پژوهش:بازشناسي ارتباط شعر سنتي و معماري در ايران.مطالعۀ نمود شعرهاي عرفاني و صوفيانه در معماري بقاع متبركه.سؤالات پژوهش:شعر سنتي و معماري ايراني داراي چگونه ارتباطي هستند؟اشعار صوفيانه و عرفاني در معماري بقاع متبركه چه بازتابي داشته است؟