تحليل ساختاري و زيبايي شناسي اشعار توصيفي فروغ فرخزاد

فروغ فرخزاد از برجسته‌ترين سرايندگان اشعار زنانه در تاريخ ادبي معاصر ايران محسوب مي‌شود. اشعار وي در قالب ديدگاهي انتقادي خودنمايي مي‌كند. اين اشعار علاوه‌بر داشتن زباني ساده و صميمي، بي‌پرده‌ترين و هنري‌ترين تصاوير زنانگي زندگي وي را به تماشا گذاشته است. در اين پژوهش ساختار زباني اين تصاوير در اشعار وي مورد بررسي و تجزيه‌وتحليل قرار گرفته است. لذا جامعه آماري آن، تمام اشعار فروغ خواهد بود و حجم نمونه براساس روش نمونه‌گيري سيستماتيك انتخاب شده است و با استفاده از روش توصيفي- تحليلي، گونه‌هاي مختلف توازن در سطوح آوايي، واژگاني و نحوي بررسي مي‌شود تا چگونگي استفاده وي از شگردهاي قاعده ‌فزايي آشكار شود. در بخش نخست در توازن آوايي، توازن واجي و توازن هجايي بررسي مي‌شود. سپس در توازن واژگاني انواع تكرار در سه سطح واژه، گروه و جمله تحليل شده و در بخش پاياني توازن نحوي با دو زيربخش همنشين‌سازي نقشي و جانشين‌سازي نقشي توصيف مي‌شوند. در بررسي‌هاي انجام شده، نتيجه بيانگر آن است كه فروغ فرخزاد از بين شگردهاي آوايي، بيشتر به توازن آوايي و واژگاني توجه داشته كه علاوه‌بر بازتاب هنري و خلاقيت وي در كاربرد اين توازن‌ها- به‌ويژه توازن آوايي و نغمه حروف- توانسته مفاهيم شعري خود را بسيار هنرمندانه همراه با صميميت به مخاطبان القا نكند و بر موسيقي و برجستگي كلامش بيفزايداهداف پژوهش:تحليل ساختاري و زيبايي‌شناسي توصيفي در اشعار فروغ فرخزاد.بررسي توازن آوايي، توازن واجي و توازن هجايي در اشعار فروغ فرخزاد.سؤالات پژوهش:ساختار و زيبايي‌شناسي در اشعار فروغ فرخزاد چگونه است؟توازن آوايي، توازن واجي و توازن هجايي در اشعار فروغ فرخزاد چگونه است؟