جايگاه ادبيات معاصر فارسي از منظر جامعه شناسي و هنر

مطالعات جامعه‌شناسي ادبيات از اواسط قرن بيستم در‌ دانشگاه‌ها و مراكز پژوهشي آغاز و به رسميت شناخته شد. نقطۀ‌عطف اين اتفاق، نظريۀ «ايپوليت تن» در قرن نوزدهم با طرح سه عنصر مؤثر در پيدايش اثر ادبي «روح جمعي، موقعيت و زمانه» محسوب مي‌شود. طبق نظريات دانشمندان بزرگ ديگر اين رشته مانند: گئورگ لوكاچ، لوسين گلدمن، لئولونتال و روبراسكارپيت، براي بررسي اثر ادبي، برخلاف نقد فرماليستي كه به خود متن مي‌پردازد، به زمينه‌هاي اجتماعي، اقتصادي و سياسي جامعه‌ توجه مي‌شود. لوسين‌گلدمن با كاري سيستماتيك، ادبيات را با ساختارگرايي تكويني مورد بررسي جامعه‌شناختي قرار داد و به بررسي پايه‌ها و درون‌مايه‌هاي آثار پرداخت. از دورۀ مشروطه، عواملي مانند توسعه‌ و افزايش روابط ايران با اروپا، تغيير جريان ساختارهاي فكري و مجموعۀ رويدادهاي اجتماعي و سياسي موجب تغيير شكل و محتوي شعر معاصر شدند. دورۀ مشروطه فرصتي شد تا شاعران و روشنفكران جامعه از طريق آشنايي با فرهنگ غربي، چاپ مجلات و روزنامه‌ها و ترجمۀ آثار نويسندگان بزرگ دنيا، زمينه‌هاي فكري انديشمندان جامعه را متحول كرده و شعر و نثر فارسي را متحول كنند. در اين دوره، شاعران از آسمان خشك خيال، گيسوي معشوق، وعظ و خطابه، پند و نصيحت به ميان مردم آمدند و در كنار آن‌ها و با درك وضعيت معيشت و زندگي حرمان‌ديدگان و با اهدافي متعالي‌تر از گرفتن صله و تعريف و تمجيد پادشاهان، به خلق اشعار اجتماعي پرداختند.اهداف پژوهش:بررسي ادبيات معاصر از نظر جامعه‌شناسي.بررسي ادبيات معاصر از نظر هنري.سؤالات پژوهش:ادبيات معاصر از نظر جامعه‌شناسي داراي چه جايگاهي است؟ادبيات معاصر از نظر هنري داراي چه جايگاهي است؟